What´s The Frequency, Kenneth?

Tja-TJIIIIIIIIIING!!!!!!!

2011-05-23T18:46:00.003Z

Upphitun fyrir nágrannaslaginn í Mílanóborg var að ljúka og leikmenn farnir að rölta einn af öðrum inn í búningsklefa, þegar þjálfari AC Milan bendir á boltanet og kallar á aðstoðarþjálfara sinn:

"Hey! Settu alla boltana í netið, áður en við förum inn. Við vorum með tólf bolta"

Þá svarar aðstoðarþjálfarinn:

"Já,.....en við eigum ekkert í þessu neti"

Þjálfarinn: "Nú? Hvaða net er þetta þá?"

Aðstoðarþjálfarinn: "Þetta er INTER-netið"

Besta stemmning í heimi?

2011-03-07T15:58:00.004Z

Sá sem tók þetta myndband upp hefur setið svona 20 sætum til vinstri við mig.

Ekki hætta að horfa þegar markið er komið, því fljótlega upp úr því hefst nokkuð kraftmikil Celtic útgáfa af lagi Depeche Mode, I Just can´t get enough.

Ef þú ert með lista yfir þá hluti sem þig langar til að gera á meðan þú heldur þessu lífi, bættu þá inn á hann:

"Fara á Celtic - Rangers"

Hér má sjá valda kafla úr sjónvarpsútsendingunni.

Tveir fimmaurar í kassann

2011-02-08T22:01:00.005Z

Ég hef MJÖÖÖÖÖG lengi lifað eftir mottóinu:

"3765 fimmaurabrandarar á dag, koma skapinu í lag"

og í kjölfarið og hinu nátengt fylgir mottóið:

"Því verri, því betri".

Hvað sagði hafnfirðingurinn þegar hann gaf félögunum á barnum til kynna að hann þyrfti að fara að læra undir próf?

"Jæja, strákar! Það þýðir ekki að sitja heima og lesa!"

Það var mikill snjór á Fellavelli þegar við fórum á æfingu í kvöld og við vorum með skóflur til að búa til smá pláss fyrir æfinguna. Allt í einu fær hinn eini sanni Stefán Eyjólfsson eftirfarandi hugmynd:

"Hey! Strákar! Eigum við ekki bara að draga litlu mörkin eftir vellinum?"

Ég gat ekki látið mér þetta dauða-færi úr greipum sleppa:

"Jú! Það er rétt, Stebbi. Þetta gengur ekki. Einhvers staðar verður að draga mörkin!"

Uberlin

2011-01-26T12:06:00.003Z

Hér er fjórða lagið af Collapse Into Now.

Til að hlusta, skaltu smella hér.

Er mars - mánuður ekkert að nálgast, eða....?

Þriðja lagið komið - Beint í mark

2011-01-06T01:22:00.002Z

Þriðja lagið af væntanlegri plötu R.e.m., Collapse Into Now er nú komið fram í dagsljósið en það heitir Oh My Heart.

Það er strax farið að líkja þessu við Everybody Hurts, svona meiningarlega, í það minnsta.

Skoðið hér.

Gleðileg jól!

2010-12-22T01:20:00.003Z

Þetta lítur bara nokkuð vel út hjá mínum mönnum.

It Happened today er sem sagt annað lagið sem sent er út á netið af Collapse Into Now.

Verst að þurfa að bíða eftir þessu fram í mars.

Preview lag af næstu plötu R.E.M.

2010-12-16T01:39:00.004Z

Næsta plata R.e.m., Collapse Into Now kemur út í mars, næstkomandi og þeir hafa nú hent einu lagi út á netið og ber það nafnið "Discoverer".

Þess má geta að Eddie Vedder og Patti Smith eru bæði gestasöngvarar á plötunni, sem var tekin upp í Berlín, New Orleans og Nashville. Þá leikur Lenny Kaye, sem alltaf hefur fylgt Patti Smith, á gítar í einu lagi sem inniheldur síðasta gestasöngvarann, Peaches, sem ku víst vera frekar umdeild listakona.

Hér má til dæmis finna plötutitil sem er víst dæmigerður fyrir hana og afskaplega aðlaðandi mynd af henni.

Mér líst vel á lagið og sem fyrr eru þeir að brillera í velheppnuðum "kaflaskiptingum" (nú væri gott ef einhver sem hefur vit á tónlist myndi kommenta og segja mér hvað á að kalla þetta) í sinni lagasmíð.

Svalt lag, sem finna má hér og hér fyrir neðan má finna uppröðun laganna og titlaheiti á Collapse Into Now:

01. Discoverer 02. All The Best 03. Uberlin 04. Oh My Heart 05. It Happened Today 06. Every Day Is Yours To Win 07. Mine Smell Like Honey 08. Walk It Back 09. Alligator Aviator Autopilot Antimatter 10. That Someone Is You 11. Me, Marlon Brando, Marlon Brando and I 12. Blue

P.s. Nörda-bónus:

Patti Smith stakk upp á nafni plötunnar.

Guitarist Peter Buck said: "Naming the thing is always the hardest. Patti was looking at the lyric sheet and she said, 'how about 'Collapse Into Now'?' So Patti named it and you gotta go with what Patti says."

Sýningin "Maður í Mána - R.E.M. í 30 ár" á Café Valný

2010-10-29T09:10:00.039Z

Ég upplifði draum allra tónlistar-nörda þegar Heba systir stakk upp á því að ég setti upp sýningu á R.E.M. safni mínu á kaffihúsi hennar hér á Egilsstöðum, Café Valný.

Ég var auðvitað til í það, ekki síst vegna þess að annars stefndi í að þetta yrði bara ofan í kössum hér heima. Einnig var þetta gott tækifæri fyrir mig til að heiðra þessa mögnuðu hljómsveit en í ár eru 30 ár síðan þeir stigu fyrst saman á svið í gamalli og niðurníddri kirkju við Oconee street í smábænum Athens, í Georgíufylki Bandaríkjanna, en kirkja þessi var reyndar heimili þeirra fátæku námsmanna sem stofnuðu hljómsveitina.

Sýningin samanstendur sem sagt af ýmsum munum sem ég hef safnað að mér í tengslum við R.E.M. í gegnum tíðina og má þar nefna plaköt, bækur, smáskífur, áritaða hluti, boli og fleira. Einnig er að sjálfsögðu engin tónlist spiluð önnur en R.E.M. á meðan sýningunni stendur og myndbönd við lög þeirra má á meðan líta á skjá.

Myndir frá sýningunni, sem minnir óneitanlega nokkuð á atriði úr Fóstbræðrum sem tengist Whitesnake kynningu, má sjá hér fyrir neðan (svona fyrir þá sem eiga ekki leið um).

Annars hvet ég að sjálfsögðu alla til að kíkja við á Café Valný og upplifa sýninguna. Slá nokkrar flugur í einu höggi og fá sér um leið gæðakaffi, smella í sig ostaköku eða rabbarbaratertu, láta sér líða vel, skrifa í gestabókina, og auðvitað gera þetta allt, eins og ástralskur gestur orðaði það í gestabókinni:

"enveloped by R.E.M."

Useless fact:

R.e.m. sitja í rólegheitum í hljóðveri sínu, þegar verið er að taka upp eina plötuna. Einn meðlimanna gengur inn í herbergið með skilaboð frá yfirmönnum útgáfufyrirtækisins:

"Guys! We have to find a name for the record. We´re Out of time."

Svo má bæta við tveimur staðreyndum.

Ég fattaði það þegar ég var að búa til þennan texta að í dag eru nákvæmlega 6 ár síðan ég sá R.E.M. fyrst "live", en það var í Fleet Center í Boston.

Hin staðreyndin finnst mér ansi merkileg, en svo vildi til að par frá Athens, Georgíu gekk víst inn á kaffihúsið fyrir nokkrum dögum. Þetta finnst mér hljóta að mega teljast mögnuð tilviljun, því Athens er afar lítill bær, lengst í suðurríkjum Bandaríkjanna, og Egilsstaðir líklega mun afskekktari staður þegar litið er á hnattlíkan. Einnig er lok október langt frá því að vera sá tími sem mesti ferðamannastraumurinn er um héraðið og það er ekki eins og þessi sýning sé á árs grundvelli.

Því miður missti ég af þeim.

Þau gengu víst inn, litu forviða í kringum sig og maðurinn spurði:

"Does Mike Stipe own this bar?"

:)

2010-10-15T09:40:00.002Z

Hún Árný Birna litla er alltaf að prófa sig áfram í að tala en enn sem komið er talar hún nánast eingöngu "útlensku".

Ég var nývaknaður einn morguninn og farinn að huga að því að fara í vinnuna þegar Árný Birna birtist í hinum enda gangsins. Hún byrjar að hlaupa í áttina að mér, með úrið mitt í annari hendinni og lyklakippuna í hinni og þetta líka bros á vörum.

Eysteinn: "Nei! Þetta er frábært! Nú get ég BÆÐI komið bílnum mínum í gang OG vitað hvað klukkan er!"

Árný Birna (réttir mér úrið og lyklana, lyftir höndum og brosir út að eyrum):

"NEEEEEEEEEEEIIIIII!"

Áhugavert starf...............ef þú ert KOL-KLIKKAÐUR!

2010-09-17T23:45:00.001Z

Þetta myndband er náttúrulega bara RÖGL.

Smá klikk

2010-09-11T00:16:00.001Z

Já, ég veit að þetta er einfaldur húmor....

En ég get ekki hætt að hlægja að þessu 20 sekúndna myndbandi

Glory Days

2010-08-11T22:50:00.003Z

Um daginn héldum við, nokkrir félagar, endurfundi, en um var að ræða þá vösku drengi sem stoltir léku handknattleik í 3. flokki undir merkjum Hattar frá Egilsstöðum, veturinn 1989-90. Við hittumst í Fram-heimilinu og tókum þar létta æfingu, undir stjórn okkar gamla þjálfara, Karls Erlingssonar, og úr varð vægast sagt hin mesta skemmtun.

Eftir það settumst við inn á bar nokkurn og þar voru ýmsar góðar sögur rifjaðar upp.

Var þar um sannkallaða gæðastund að ræða, en reyndar saknaði maður þarna nokkurra góðra karaktera, sem því miður komust ekki að þessu sinni.

Þetta lið stóð sig vonum framar og endaði í 5. sæti á Íslandsmótinu en var í raun ekki nema fimm mínútum frá því að enda í því öðru á eftir hinum ósigrandi Valsliði, sem meðal annars var skipað þeim Óskari Óskarssyni, núverandi aðstoðarlandsliðsþjálfara, Degi Sigurðssyni, og sjálfum kónginum, Ólafi Stefánssyni.

Sjá sögu af einni viðureign okkar við þá hér.

Ég gat náttúrulega ekki haldið kjafti á þessum viðburði frekar en öðrum og fer erindið hér á eftir.

Hugsið ykkur strákar, það eru orðin heil 20 ár síðan við spiluðum saman okkar síðasta leik undir merkjum Hattar, Egilsstöðum, sem ungir og frískir menn. En nú eru tímarnir breyttir og þið allir orðnir svoleiðis SPIK-feitir.

Reyndar lék ég hér fyrir um tveimur árum einn leik fyrir Hött í 2. deild, gegn Haukum2, einmitt undir stjórn Kalla og endaði ég, að mér skilst, sem markahæsti leikmaður tímabilsins.

Ég tók saman örfá minningabrot um þennan skemmtilega tíma, og ætla ég að þylja þau upp hér á eftir. Er ég viss um að þetta kveikir einhverjar skemmtilega myndir í hugum ykkar, en þetta er amk það sem kom upp í huga minn, þegar ég setti hann í “search- mode”.

Annars má alveg minnast á það að ég hef oft og mörgum sinnum bölvað þessum hópi í sand og ösku, á mínu langdregna íþróttabrölti, en það er vegna þess að eftir að hafa verið í þessum hópi, miðar maður móralinn, húmorinn og stemmninguna auðvitað alltaf við það besta sem maður hefur upplifað, og eftir að hafa kynnst þeim anda sem ríkti í okkar hópi, hefur ráin verið stillt helvíti hátt í þeim efnum og niðurstaðan með önnur lið því ávallt "vel yfir pari".

En hér kemur þetta:

-Allir í röð í eina stöðu og Siggi An á skyrtu og gallabuxum, kastar boltanum glaðhlakkalegur á fremsta mann, sem tekur skot á meðan hinir horfa. Svo er náð í boltann og endurtekið með næsta manni, þar til allar stöðurnar og vítið er búið og svo skipt í lið og spilað.

- Leikið gegn Sindra frá Hornafirði á Austurlandsmóti í 5. flokki. Við vorum nokkuð kvíðnir fyrir leikinn, þar sem við höfðum heyrt að bræður í liði Hornfirðinga, Siggi og Kalli, væru helvíti góðir. Leikurinn byrjar af töluverðri spennu og bræðurnir fyrrnefndu byrja með látum. Sindri kemst fyrir tilstilli þeirra í 1-0, 2-1 og 3-2 og við eigum í helvítis vandræðum með þá. Leikurinn endar þó loks eftir hatramma baráttu, með sigri okkar, 21-3.

-Óblandað Egils úrvals-djús þykkni notað í stað harpix og virkar svona helv. fínt....eftir 5-6 mínútur.

-Bjöggi Bjarna, þá útileikmaður, kemur beint af bekknum í Austurlandsmóti og fær boltann til að þreifa á honum áður en hann fer inn á línuna, en ákveður óvænt að stökkva upp og skjóta. Úr verður skot allra tíma, sem brýtur niður hillu í Sælgætissölunni fyrir ofan stúkuna. Fjárhagslegur skaði handknattleiksdeildar töluverður, þar sem stöðva varð sölu á kók í gleri (drekka hana hér) og Conga súkkulaðistykkjum í um 20 mínútur á eftir.

-Gauti Reynis kemur með frasa allra tíma, þegar Siggi An, með vídeóupptökuvél inni í klefa, kallar “hverjir eru bestir?”. Undirtektir eru dræmar, en Sigurþór Örn tautar þó feimnislega, með sínu vinalega brosi:

“Höttur”.

Gauti Reynis bætir þá við, ákveðinn á svip:

“Shell er best á Egilsstöðum”

Til áherslu á því var hann með skyggnishúfu með shell merkinu á höfði sér og er hann eini markvörður handknattleikssögunnar, sem leikið hefur opinberan leik með slíkt höfuðfat, án þess að gluggar séu á húsinu.

-Ég, sár og svekktur eftir að hafa fengið þær fréttir að KALLI Í RARIK ætti að fara að þjálfa okkur. Ekki hækkaði bjartsýnismatið þegar hann stóð fyrir framan okkur á fyrstu æfingunni þar sem við sátum á bekknum og tilkynnti okkur að handboltaþjálfun snérist EKKI BARA um að skipta í lið og spila. Mér leist EKKERT á þetta.

-Endalaus hopp í stiganum að loknum æfingum.

-Kristján Már ógnar að marki Hvergerðinga og þykist ætla að skjóta, með ægilegri sveiflu, gripið var ekki betra en það að boltinn bombaðist beint ofan í jörðina og þaðan upp í rjáfur.

Þrúgandi þögn, blönduð skokki til baka, fylgir í kjölfarið.

Ári síðar skorar sá sami Kristján Már mark úr hraðaupphlaupi gegn Völsungi á Húsavík. Er það “milestone” í handknattleikssögunni, þar sem, eftir tveggja ára þátttöku, þetta er fyrsta hraðaupphlaupsmark Hattar í Íslandsmóti. Markinu er fagnað eins og við höfum verið að tryggja okkur sigur í heimsmeistarakeppninni.

Þau fagnaðarlæti voru seinna toppuð þegar Elvar Daði villtist einhverra hluta vegna inn á æfingu og SKORAÐI mark. Ég hef aldrei á minni löngu ævi séð annan eins undrunarsvip á nokkrum manni og hinum sjálfum, þegar þetta gerðist.

-Í framhaldi af þessu kemur minningin um Egil Þorsteinsson, sem mætir á nokkrar æfingar með nýja tegund af skot-tækni, hið byltingarkennda “regnbogaskot” og vakti það mikla ánægju leikmanna. Það er að segja þeim sem voru ekki með honum í liði.

-Kalli kennir okkur gott trix til að halda geðheilsu og njóta áhorfsins, þegar horft er á landsleiki Íslendinga og Svíagrýlunnar óþolandi. Trixið er svohljóðandi:

“Prófið að halda með svíunum”

-Hjálmar Vilhjálmsson fullyrðir, að lokinni æfingu, að þar sem Gummi í Steinholti, hafi farið meiddur út af er tíu mín. voru eftir af æfingunni, hafi hans lið í rauninni unnið leikinn....hlutfallslega.

-Alfreð Gíslason, þjálfari 3. flokks K.R. og seinna margsinnis viðurkenndur besti handknattleiksþjálfari heims, grefur höfuð sitt í höndum sér og hristir það svekktur, þegar rétthentur og hjólbeinóttur hægri hornamaður, kemur sveitaliðinu, Hetti, Egilsstöðum í 3 marka forskot, gegn Vesturbæjarstórveldinu og gerir út um vonir þeirra um sigur í riðlinum. Það sem gerir þetta enn sárara og meira niðurlægjandi fyrir vesturbæingana, er sú staðreynd að leikmaðurinn, Guðmundur Friðriksson, frá Steinholti, fulltrúi þessa sveitaliðs, leikur í ullarsokkum.

-Hjálmar Vilhjálmsson að Pína Kalla þjálfara með hálstaki inni í klefa, eftir æfingar. Kalli öskrandi örvæntingarfullur og eldrauður í framan:

“HÆTTU!!!!!! HÆTTU ÞESSU, DRENGUR!!!!”

Hjalli, ekki alveg að skilja þessi skilaboð.

-Henný eða Pía skjóta hausnum inn í dyragættina á salnum í lok æfingar og öskra:

“BÚÚÚÚÚ-IÐ!,

....sem er okkar óopinbera lokaflaut og þar með neyðumst við til að hætta. Allir hangandi inni í klefa á spjalli í lágmark klukkutíma eftir hverja einustu æfingu.

-Ingvar Valsson, stærir sig mikið af því þegar hann flytur frá Akureyri að hann hafi orðið Norðurlandsmeistari í badminton. Hann er strax gerður að aðalstjörnu og leikstjórnanda liðsins í ljósi þessa en nokkuð sljákkar í dýrðinni þegar hann missir það út úr sér í augnabliks kæruleysi að keppendur í téðu móti hafi verið tveir, eða eins og hann orðaði það:

“Ég og Frissi vinur minn”.

-Leikur í garðabæ, gegn Stjörnunni. Glæstur sigur er tryggður og ein mínúta eftir, þegar ákveðið er að taka sirkuskerfi, sem heitir því skemmtilega nafni “kórdrengir”

“Hérna megin? Hérna megin?”

..kallar Hjalli örvæntingarfullur. Svar Harðar Guðmundssonar er MJÖG ákveðið og Afdráttarlaust:

“NEI!”

-Leikur gegn Fylki í sömu Túrneringu, sem var með lið sem gat í besta falli talist hjákátlegt. Binni Sig stelur boltanum hvað eftir annað og skorar einhver 25 mörk í 39-10 sigri. Sissi klappar Ingvari á kinnina í rifrildi um leikkerfi....í miðju leikkerfi. Bjarni Brodda á undarlegustu tilþrif handknattleikssögunnar þegar hann, í stöðunni 17-1 og hellingur eftir af fyrri hálfleik, reynir örvæntingarfullt markskot frá eigin punktalínu. Skotið hafnar í endaveggnum, 12 metrum fyrir ofan markið og djúp og þrúgandi þögn er í salnum í heila mínútu á eftir. Að lokinni nokkurri ráðstefnu ákveða dómararnir og þjálfarar beggja liða að leik skuli bara haldið áfram.

-Hjalli Vilhjálms að vinna leiki gjörsamlega upp á eigin spýtur með glæsilegum tilþrifum og skotum úr GJÖRSAMLEGA vonlausum og lokuðum færum.

-Bjarni Brodda, svarar aðspurður hvernig hann hafi eiginlega farið að því að skora þetta mark þarna áðan:

´”Ég þóttist ætla að gabba þá”

-Hjálmar Vilhjálms að tapa leikjum gjörsamlega upp á eigin spýtur, með algjörlega ótímabærum skotum, hátt yfir, sem eru í nákvæmlega engu samræmi við það kerfi sem var nýbúið að tilkynna.

-Garðar Vilhjálmsson, eldheitur stuðningsmaður Hattar, spyr dómara leiks hvort hann hafi fengið dómaraskírteinið í korn flakes pakka.

-Garðar Vilhjálmsson, eldheitur stuðningsmaður Hattar, spyr dómarann aftur að því sama.

-Undarleg nöfn á leikkerfum eins og Alla, Steinholt, Kjerúlf, Guðný og Rektor.

-Ármann Einarsson stjórnar upphitun, VAPPANDI um á tánum í einhverjum undarlegum hvítum og bleikum Flashdance jogging-galla og Puma skóm.

-Bjarni Brodda, segir um fljótan leikmann:

“Hann er ekkert smá fljótur þessi gaur,maður! Ég rétt hafði hann!

-Dómarar leiks 3. flokks Hattar, þeir Siggi Sveitó og Gulli Prófó að missa gjörsamlega tökin á mikilvægum æfingaleik 3. flokks gegn Menntaskólanum. Hornfirðingurinn Brimir í hægra horni þeirra, á minnstu stuttbuxum mannkynnssögunnar og tel ég þá laufblað Adams með. Heimir Þorsteinsson, núverandi þjálfari knattspyrnuliðs Fjarðabyggðar “sweating buckets” á línunni hjá ME.

-Kalli segir í klefanum á Strandgötunni, eftir arfaslakan leik:

“Rífum þetta upp strákar! Eigum við ekki bara að taka eitt “uppáþrengjandi” hérna?”

Hjalla finnst það frekar hallærislegt og byrjar að segja....”NEEEEEEEI!” en er gjörsamlega kaffærður af Bjarna Brodda og undirrituðum, sem fá fljótlega allt liðið og þjálfarateymið á fullt með sér í þetta snilldar tónverk.

-Björgvin Bjarnason, sparkar í báðir stangir eftir svekkjandi mark, íklæddur sérsaumuðum markmanns – apaskinnsgalla.

-Gauti Reynis í okkar síðasta leik saman, gegn ÍBV, kemur inn á til að reyna að verja vítakast.

Með líkamstjáningu, sem ekki er hægt að lesa neitt annað út úr, en “djöfull er ég ekki að nenna þessu”, stillir hann sér upp og réttir út aðra höndina. Raggi Tann orgar af hlátri í stúkunni. Eyjamaðurinn skýtur í beint í höndina og Raggi Tann þarf hjartahnoð eftir hláturskastið sem því fylgdi.

-Hörður Guðmunds syngur hástöfum í sturtunni og af innlifun, eftir að við höfðum tapað sama leik, lag sem kennt er við hljómsveitina Queen. Textinn hefur þó breyst örlítið:

“We are the LOSERS, my friend

And we´ll keep on losing, ´til the end.

No time for winners, ´cause we are the loooooseeeeeers

OF THE WOOOOORLD!”

Saga af 7. flokki

2010-07-07T23:36:00.002Z

Um daginn fór ég með 7. flokk á stórmót uppi á skaga.

Æsingurinn verður oft mikill, ekki síður hjá þjálfurum og foreldrum en leikmönnum sjálfum.

Við og við koma þó upp atvik sem setja þetta allt í rétt samhengi.

Í einum leik F liða, þar sem allt var hreinlega að verða vitlaust af spenningi, kallar markvörðurinn þungt hugsi á mig:

"Eysteinn!....Ey-STEIIIIIIINNNNN!!!"

Ég lít upp og geng strax meðfram hliðarlínunni í áttina að honum, veiti honum alla mína athygli og er tilbúinn með mína skoðun á öllum hugsanlegum hlutum knattspyrnunnar, og að gefa ýmis ráð til að auka líkur á glæstum grindvískum sigri, þegar spurning hans hljómar yfir salinn:

"Verður hoppikastalinn í dag eða á morgun?"

Merkilegur karl

2010-05-06T23:40:00.010Z

Haldinn var sérstakur "heiðursleikur" (testimonial) fyrir Tony Carr um daginn en hann hefur starfað sem unglingaþjálfari hjá West Ham United síðan árið 1973 og hefur verið yfirmaður unglingastarfsins síðan árið 1980, eða í 30 ár.

Svona langur starfsaldur er svo sem merkilegur út af fyrir sig, en það sem gerir hann enn merkilegri, er allur sá fjöldi gæðaleikmanna sem hefur farið í gegnum skólun hans hjá West Ham. Svona leikir eru nánast eingöngu haldnir fyrir leikmenn og framkvæmdastjóra, en í þetta skiptið þótti ástæða til að breyta út af vananum.

Bæta verður því við að flóðljósin frá heimavelli West Ham sáust frá æskuheimili hans og að hann kom til West Ham sem 15 ára strákur með drauma um atvinnumennsku. Hann var meðal annars þar sem lærlingur og á sínum fyrsta degi þar, árið 1966, safnaði þáverandi framkvæmdastjóri, Ron Greenwood öllum leikmönnum saman og óskaði Bobby Moore (fyrirliði heimsmeistaraliðs Englands), Geoff Hurst (þrenna í úrslitaleiknum á HM) og Martin Peters (ekki síður í metum hjá þjóðinni eftir þennar mesta sigur enskrar knattspyrnu) sérstaklega til hamingju með Heimsmeistaratitilinn.

Carr burstaði skó þessara leikmanna, eins og ungra leikmanna var siður í "þá gömlu góðu" daga.

Með því að smella hér má sjá myndasyrpu frá þessum heiðursleik en hvorki fleiri né færri en 14 þúsund manns borguðu sig inn á leikinn til að styðja karlinn. Á myndunum má sjá nokkra vel þekkta leikmenn, sem allir eiga uppruna sinn hjá West Ham. Einnig má smella á "news" efst á síðunni og finna þar fleiri fréttir tengdar þessum leik, þar sem hver snillingurinn á fætur öðrum vottar honum virðingu sína.

Helsta ástæða þess að ég er hér að skrifa um þetta er að ég hef aðeins kynnst þessum manni, eftir að ég heimsótti West Ham, haustið 2008, og dvaldi þar í vikutíma. Sú dvöl var frábær og var magnað að kynnast Mr. Carr og hugsanagangi hans og annara þjálfara.

"What you try to do with all the young players is to try to give them good habits, on and off the pitch. That means working hard, practising, trying to be the best player you can be, and when you´re off the pitch, conductiong yourself in the right way and steering clear of trouble."

-Tony Carr

Til hamingju, Tony Carr!

Frábær frétt af vef BBC, þar sem hann tjáir sig meðal annars um stærstu stjörnurnar sem verið hafa undir hans leiðsögn:

West Ham honour youth boss who nurtured 80M Pounds of talent

MJÖG merkileg staðreynd: Síðan félagið var stofnað árið 1900, hefur félagið aðeins haft 12 framkvæmdastjóra. Tony hefur starfað fyrir níu þeirra!

Önnur mjög góð grein frá The Sun

R.E.M. myndband.....

2010-04-21T01:09:00.004Z

.....af gamla skólanum, má finna hér

Og svo er eitthvað sem er svo fáranlega flott við þetta lag.

Og svo er eitthvað svo dásamlega bjálfalegt við þetta myndband, en öfugt við nánast alla harðkjarna R.E.M. aðdáendur og reyndar hljómsveitarmeðlimi sjálfa, þá fer ég ekkert ofan af því að þetta er alveg frábært lag.

Alveg frábært.

En hvernig datt þeim þetta í hug með gamla manninn á hjólinu og stelpuna sem færir honum vatnsglas....? Það hefði verið gaman að vera fluga á vegg á þeim fundi.

Sláandi myndir

2010-04-09T15:58:00.002Z

Mér sýnist þetta bara vera mjög svipað og á jörðinni......

(sjá fyrirsögn yfir myndasafni)

R.E.M. þrítugir (part II)

2010-04-08T04:57:00.000Z

Flott myndband með flottu lagi

R.E.M. þrítugir

2010-04-05T12:59:00.002Z

Í dag, þann 5. apríl, 2010 eru nákvæmlega 30 ár síðan hljómsveit, sem seinna hóf að kalla sig R.E.M. lék í fyrsta sinn saman á sviði.

Þetta gerðu þeir í gamalli og niðurníddri kirkju í Athens, í Georgíufylki, í tilefni af afmæli vinkonu þeirra, Kathleen O´Brien.

Sögunni má fylgja að meðlimir sveitarinnar bjuggu í þessari kirkju, ásamt nokkrum fjölda fólks.

Þetta átti upphaflega bara að vera heimilislegt partí, en þegar upp var staðið voru um 500 manns búnir að troða sér inn í kirkjuna, en þess má geta að til að komast inn í salinn þurftu gestir að fara í gegnum gat, sem finna mátti í skáp annars herbergis.

Myndirnar sem fylgja eru víst þær einu sem til eru úr þessu partíi.

Til hamingju með daginn, R.e.m. (og allir þeir fjölmörgu sem lesa;))

Gullkorn frá meisturunum í 7. flokki

2010-03-14T10:52:00.004Z

"Eysteinn!

Það er 3-0 fyrir okkur! Ég er búinn að skora tvö og búa til tvö!"

Fyrir 7. flokks æfingar á laugardögum er aukaæfing hjá 2. flokki. Þar sem hún er kl. 09:00 er mætingin á hana ansi misjöfn og í þetta skiptið var aðeins einn leikmaður á staðnum, og í lok sinnar æfingar, var hann að æfa aukaspyrnur.

Tveir 7. flokks strákar voru mættir og voru búnir að virða þetta fyrir sér í góða stund, áður en annar þeirra kom með þessa líka hvatninguna á þann sem var að æfa sig:

"Eysteinn?................

Á hann að REYNA að skjóta útaf?"

Karlinn í tunglinu

2010-02-06T18:28:00.002Z

Það er með ólíkindum að maður skuli enn fá gæsahúð við að heyra þetta lag.

Það er nú reyndar smá óvæntur bónus í þessari útgáfu.

Handboltinn

2010-01-21T19:41:00.003Z

Inn á með Sigga Sveins!

Vissir þú....

....að Siggi Sveins var svo oft á bekknum hjá Bogdan, fyrrum landsliðsþjálfara að einu sinni mætti hann þangað með tölvuspil?

Útrás

2010-01-16T23:49:00.001Z

Í þau fáu skipti sem ég kaupi Happa þrennu, og fæ ekki vinning, fæ ég alltaf útrás fyrir reiði mína og svekkelsi með því að skafa HRESSILEGA af reit sem á stendur:

"Má ekki skafa".

Stipe fimmtugur

2010-01-04T15:18:00.013Z

Tvímælalaust einn af hápunktunum á ferli Michael Stipe

Söngvari R.E.M., Michael Stipe er fimmtugur í dag.

Þar sem ég þykist nokkuð viss um að hann lesi þessa síðu á hverjum degi og kunni a.m.k. hrafl í íslensku, vil ég nota tækifærið og óska honum til hamingju með daginn.

Ég óska þess líka innilega að hann eigi eftir að eiga jafn góðan seinni hálfleik.

Þá vil ég þakka honum kærlega fyrir hans þátt í öllum þeim frábæru lögum R.E.M., sem hafa svo sannarlega auðgað líf mitt og tilveru.

P.s. Ég var minntur á afmælið þegar ég kveikti á Rás 2. Af þessu tilefni spiluðu þeir lag af Live plötunni frá 2007, sem heitir Don´t go Back to Rockville. Ástæða þess að ég minnist á þetta, er að þetta er eitt af ÖRFÁUM lögum, af þeim aragrúa sem þeir hafa gefið út, sem Michael Stipe syngur ekki. Þeir hafa sjálfsagt áttað sig á hversu óheppilegt þetta var, og spiluðu því Man on the Moon strax á eftir.

Einfaldur hlutur gerður flókinn...?

2010-01-01T14:26:00.002Z

Gleðilegt ár.

Á gamlárskvöld sátum við Sigrún systir og ræddum málin.

Hún var að segja mér frá hugmynd bókarhöfundar sem ég man ekki hvað heitir, en hann skrifaði bókina Meiri hamingja, sem var með þeim allra söluhæstu fyrir jólin.

Hugmyndin var sú að í hvert sinn sem þú gerðir eitthvað, gætir þú velt ákvörðuninni fyrir þér út frá hugmyndinni um fjóra hamborgara og tekið svo ákvörðun.

Hugmyndin er svona:

Fyrsti hamborgarinn er bragðgóður en óhollur, sem gerir það að verkum að þér líður vel á meðan þú ert að borða hann, en illa á eftir.

Annar hamborgarinn er hollur en bragðvondur, þannig að þér líður illa þegar þú ert að borða hann, en vel á eftir.

Þriðji hamborgarinn er vondur á bragðið og líka óhollur, þannig að þér líður illa þegar þú ert að borða hann og líka þegar þú ert búinn að því.

Fjórði hamborgarinn er loks góður á bragðið og hollur, sem þýðir að þér líður vel á meðan þú ert að borða hann og líka á eftir.

Svo getur þú metið hverja ákvörðun eftir því um hvern hamborgarann er að ræða.

Heyrist þá allt í einu í Hauki Kjerúlf, sem hefur óvænt fylgst með umræðunni álengdar:

"En..... er ekki öruggast að éta þá bara ALLA.....?"

Alvarlegur, ungur leikur, knattspyrnan.

2009-12-28T17:04:00.001Z

Það eru gömul og góð sannindi að sjaldan gerist nokkuð óvænt í knattspyrnu og yfirleitt hægt að sjá fyrirfram allt það sem gerist, með einfaldri rökhugsun.

Sönnun um þetta má finna hér.

"The making of the making of the making of the making of the video for Supernatural Superserious"

2009-12-18T08:42:00.009Z

Frá upptökunum/æfingunum/ekki-sýningunni

MJÖG sennilega ljótasta plötuumslag allra tíma.

Jæja.

Þá er nýji live diskurinn búinn að vera í bílnum hjá mér í það góðan tíma að ég er farinn að mynda mér skoðun á honum.

En áður en ég fer lengra með þær pælingar verð ég að segja ykkur frá því að ég fékk nokkurs konar draumasímtal tónlistar-nördsins um daginn, þegar mikill höfðingi, sem ég heyri sjaldan í, spurði hvort ekki væri möguleiki á að RÁÐA mig í að halda fyrir sig og félagahóp sinn fyrirlestur um R.E.M.!

Þetta minnti mig strax á frábært atriði úr Fóstbræðrum (sem ég finn því miður ekki á youtube) en þar hafði fullorðinn maður safnað saman gömlum skólafélögum sínum, bundið þá vandlega niður í stóla og keflað, þar sem hann ÆTLAÐI að halda fyrir þá Whitesnakekynningu, sem enginn hafði sýnt áhuga er hann var í grunnskóla.

En þetta var sem sagt eitthvað sem ég var BEÐINN UM.

Segi nú ekki að þetta jafnist á við þegar mér var boðið að fara að spila fótbolta í Kína, en þetta er klárlega ofarlega á listanum yfir undarlegustu símtölin, sem hangir hérna uppi á vegg hjá mér.

Nei,nei, ég er ekki með neinn svoleiðis lista.

Ég gat því miður ekki þegið boðið, þar sem ég verð fjarri umræddum stað á þeim tíma, en við höldum því opnu að gera þetta einhvern tímann á nýja árinu.

Ég skal athuga möguleikana á að redda ykkur miðum;)

En yfir í live plötu R.E.M. sem ber titilinn LIVE AT THE OLYMPIA IN DUBLIN. 39 SONGS.

Plata þessi er reyndar kynnt að nokkru leyti hér neðar á síðunni, svo ég eyði ekki meiru af takkaslætti í það.

Eftir að hafa rennt þessum grip nokkrum sinnum í gegn verð ég að segja að útkoman kemur mér þægilega á óvart, ekki síst vegna þess að þegar band sem segist aldrei ætla að gefa út LIVE plötu, gefur allt í einu út tvær slíkar með stuttu millibili, þá virkar það auðvitað ósjálfrátt eins og þeir séu hreinlega að segja: "Jæja, þetta er að verða gott hjá okkur. Förum nú bara að reyna að raka því inn sem við getum, áður en við látum okkur hverfa af sjónarsviðinu."

Málið er hins vegar, að þessi plata gefur ýmislegt. Á henni má finna endurnýjun lífdaga margra af mjög gömlum lögum, sem aldrei voru áberandi á vinsældalistum og því bendir útgáfan hressilega á það hversu marga gimsteina hljómsveitin á, uppi á háalofti, ef svo má að orði komast. Þessi lög eru flutt af miklum krafti og "spil-gleði" og standast svo sannarlega tímans tönn. Sérstaklega á ég þá við lög sem eru frá þeim tíma sem Stipe var ekki þekktur fyrir að nota röddina til að koma skilaboðum á framfæri, heldur notaði hann hana að mestu eins og hvert annað hljóðfæri.

Þessi lög eiga það líka sameiginlegt að þau ásækja heilabúið á manni og maður raular þetta í huganum, án þess að hafa hugmynd um hvað er verið að segja. Maður skilur svona fjórða fimmta hvert orð, en samhengi er ómögulegt. En það skiptir mann engu máli.

Þarna er ég að tala um lög eins og Letter Never Sent, sem ég enduruppgötvaði algjörlega og er nú klárlega á topp tíu lista yfir mín uppáhaldslög. Einnig má nefna 1.000.000 (myndband úr hópi áhorfenda í Dublin), Maps and Legends, Gardening at Night og svo framvegis.

New Test Leper, sem mér hefur alltaf fundist geggað, fékk einnig nýja ásýnd, en er reyndar af nýrri kynslóð en þau sem áður eru nefnd, og skiljanlegri, ef svo má segja.

Þetta allt er gott og blessað, en það er meira.

Málið er nefnilega það, að mér finnst einn galli á annars ágætri nýjustu stúdíóplötunni, Accelerate, að hljóðið á henni er ansi gróft eða há-stillt (finn ekki alveg orðið sem lýsir þessu best), sem gerir það að verkum að þrátt fyrir að platan sé ekki nema 35 mínútna löng, er maður hálf þreyttur í eyrunum á eftir.

Já, ég veit. Ég er orðinn gamall.

Á þessari Live plötu finnst mér hljóðið á nýju lögunum hins vegar mun betra og því má segja að þessi útgáfa gefi nýjustu lögum þeirra líka nýtt líf, eins fáránlega og það hljómar. Einnig eru þau lög alls ekki fullgerð og gaman að heyra hvernig þau voru á þessu stigi. Ég get til dæmis sagt að þó mér finnist endanlega útgáfan af Supernatural Superserious mögnuð (sérstaklega síðustu tvær mínúturnar), þá finnst mér útgáfan á Live in Dublin mun flottari, þar sem hún er rokkaðri og ekki eins fínpússuð og sú endanlega. Á þeim tíma bar lagið nafnið Disguised, og ber það einnig á umslaginu. Þar vantar reyndar fyrrnefndan lokakafla, en á móti kemur að mér finnst það koma mun betur út að hafa trommurnar á fullu með gítar-riffinu (held það sé kallað það) í stað þess að láta það standa eitt og sér, eins og í endanlegu útgáfunni.

Hér má sjá skemmtilega og órafmagnaða útgáfu af laginu.

Niðurstaðan er því þessi:

Þessi plata lokar (líklegast) hring R.E.M. af live útgáfum og gefur gott mótvægi við Best of/Most popular/Around the Sun plötuna sem kom út árið 2007. Sándið er gott, andrúmsloftið afslappað, efnið ekki sparað (39 lög) og spilagleðin allsráðandi. Ekki skemmir fyrir að oft spjallar Stipe við áhorfendur á milli laga. Margir gamlir gimsteinar fá nýtt líf, og nýjasta platan einnig.

Einkunn: 9,0 af 10 mögulegum.

Algjörlega húmorslaus 30 sekúndna bónus

Gullkorn af 7. flokks æfingu

2009-12-02T21:20:00.006Z

Í upphafi 7. flokks æfingar í dag ákvað ég að athuga hvort ég gæti náð inn síðustu númerum í símaskrá foreldra, og ákvað að freista þess að spyrja nokkra gutta.

Eysteinn: "Veist þú nokkuð símanúmerið heima hjá þér?"

Leikmaður 1: "Nei"

Eysteinn: "En þú? Veist þú símanúmerið heima hjá þér?"

Leikmaður 2: "Nei"

Eysteinn: "En þú? Veist þú símanúmerið heima hjá þér?"

Leikmaður 3: "Nei , ég veit það ekki heldur".

Leikmaður 1 grípur aftur inn í: "Eða jú! Ég held að ég viti það!.....Það er örugglega.......átta........"

Eysteinn (horfir á leikmann 1 í smástund, áður en hann snýr sér að leikmanni 4 og framkvæmir vonlítill eina loka-tilraun):

"En þú, vinur? Veist þú símanúmerið heima hjá þér?"

Leikmaður 5 grípur óvænt inn í: "Ég veit símanúmerið hjá mömmu minni!"

Jæja, hugsaði ég, loksins einhver sem sýnir mér að það er alveg mögulegt að strákar á þessum aldri geti haft eitthvað vit á þessu. En svo bætti hann við:

"Það er... Stjarna, stjarna, sex".

Svei mér þá...........

2009-12-02T21:15:00.002Z

.......ég fer bara alveg að hætta að trúa því að ég fari að vinna nokkurn skapan hlut í þessu helv...... Víkingalottói.

Þegar grænu og rauðu þræðirnir slást saman.

2009-11-28T08:34:00.007Z

Nú er ég byrjaður að þjálfa 2. flokks lið sem sameinað er leikmönnum úr Grindavík og Njarðvík og hef ég af því gríðarlegt gaman, ekki síst þar sem þjálfunin hefur gefið mér tækifæri á að kynnast gömlum vini mínum, Snorra Má Jónssyni upp á nýtt, en við þjálfum liðið í sameiningu.

Þetta þýðir að ég er að þjálfa 7.,6. og 5. flokk karla, 2. flokk karla og einnig er ég nú um fimm vikna skeið með afreksþjálfun fyrir stráka í 3. og 4. flokki karla, tvisvar í viku á milli kl. 06 og 07 á morgnana.

Það má því verja það að ég komi að þjálfun 7.,6.,5.,4.,3, og 2. flokks karla.

Þetta þýðir, lauslega reiknað, að dag frá degi er ég að þjálfa um 120 manns.

Morgunæfingarnar hafa svo líklega gert það endanlega að verkum að stundum slást saman nokkrir vírar í heilabúinu og hefur þetta komið helst niður á 2. flokknum og þá sérstaklega á leikmönnunum sem koma frá Njarðvík.

Að öllu eðlilegu ætti ég að vera búinn að læra nöfn þeirra, og það léttilega, eins og Snorri hefur lært nöfn allra Grindvíkinganna, og gerði hann það á fyrstu æfingu, að ég held.

Ég á hins vegar við eftirfarandi vandamál að stríða, sem á það til að taka nokkra einbeitingu af leikmönnum á æfingum, þar sem þeir fara undantekningarlaust og eðlilega, að velta fyrir sér hvaða ANDSK.....vitleysingur þetta sé eiginlega, sé sjái um þjálfun þeirra;

Ég kalla Ísleif ALLTAF Ísak.

Mér hefur um það bil 200 þúsund sinnum verið bent á að ég geti forðast þetta vandamál með því einfaldlega að kalla hann "'ÍSI" eins og allir aðrir gera.

En..."Neeeeeeeei,........ það er ekki fyrir mig".

Ísak kalla ég hins vegar, nánast undantekningarlaust, Hannes.

Varla þarf ég að taka það fram að Svenna kalla ég ávallt Gísla, og Viktor kalla ég ýmist Brynjar....... eða Frank.

Hrósið: "ÞAÐ VAR LAGLEGT, HANNES!" getur þess vegna til dæmis oft orðið til þess að það má heyra saumnál detta og menn líta mig "léttu" hornauga, þegar Ísak hefur gert glæsilegt mark, en Hannes er hins vegar til dæmis einhvers staðar annars staðar á vellinum, jafnvel kyrrstæður, í liði andstæðinganna, utan vallar að drekka vatn, á meistaraflokksæfingu, eða jafnvel meiddur heima, hámandi í sig poppkorn úr glersskál, með lappir upp í loft, að horfa á Fréttir á Skjá einum.

"Vel gert.......HANNES?!?!?!"

Undanfarna daga hefur þetta þó verið smátt og smátt að koma, og má nú stundum heyra frasa eins og: "VEL GERT.............................................Viktor!!!!!" og svo kreppi ég hnefa í laumi og fagna lymsku- og innilega með sjálfum mér.

Enda um gríðarlegt afrek að ræða.

Lausleg skýringarmynd af þeim heilastöðvum sem fara í gang..,

Nei ég meina, hætta að virka rétt, er ég geng inn á æfingu 2. flokks.

Sannleikur dagsins..og bónus

2009-11-17T20:36:00.004Z

Það er engum manni hollt að tengja alla skapaða hluti við hnefaleika.

Það er nauðsynlegt að hugsa stundum "út fyrir boxið".

Bónus: Þetta er algjört TOPP-MYNDBAND (30 sek.). Ekkert SMÁ SNIÐUGUR þessi markvörður........eða hvað (30 sek.)?

Mikilvægi og kostir sóknarleiks í knattspyrnu

2009-11-13T23:15:00.003Z

Goðsögnin Matt Busby, sem stjórnaði fyrsta gullaldarliði Manchester United er líða fór á síðustu öld og lagði með því grunninn að heimsfrægð þessa félags, sem pabbi kenndi mér að halda með áður en ég byrjaði að læra nokkurn skapaðan hlut annan, lét eitt sinn þessi fögru og djúpu orð falla af vörum sínum:

"Stundin á milli klukkan tvö og fjögur á laugardegi, þegar verkamaðurinn fer á völlinn til að horfa á knattspyrnuleik getur oft verið hin eina sanna hamingjustund hans í vikunni.

Þess vegna, mun Manchester United alltaf spila sóknarknattspyrnu".

Frábær fílósófía.

Nú er komin fram verulega hvetjandi ástæða fyrir íslensk knattspyrnulið að leika sóknarknattspyrnu, og er það vegna áskorunar fyrirtækis, sem hefur greinilega fengið nóg af neikvæðnum og varnarsinnuðum fótbolta. Auglýsing þeirra hljóðar svona, og sá ég hana í skjáauglýsingaþætti á Skjá einum, fyrir nokkrum dögum:

"Pizza með þremur áleggstegundum á 1500 krónur........

.....ef þú sækir"

TCHJI-TCHIIIIIIING!!

Skuldið mér fimmaur.

Live at the Olympia

2009-11-07T03:36:00.005Z

Einu sinni man ég eftir því að hafa séð viðtal við R.E.M., þar sem þeir, aðspurðir, hlógu að þeirri hugmynd að þeir ættu einhvern tímann eftir að gefa út tónleikaplötu.

Þrátt fyrir þetta voru þeir núna um daginn að gefa út aðra LIVE-plötuna á aðeins þremur árum, en sú fyrri, sem bar hinn "frumlega" titil: "R.E.M. LIVE", kom út árið 2007.

Einhverjum kynni að finnast þetta skrýtið.

Sú nýja er ekki enn komin hingað til lands, en er væntanleg á næstu vikum. Einnig verður hægt að fá DVD disk með heimildarmynd um þegar bandið stillti sér upp og seldi inn á "æfingar" fimm kvöld í röð í Olympia leikhúsinu í Dublin, þar sem þeir prufukeyrðu lög sem fóru seinna, sum þó í breyttri mynd, á nýjustu plötuna "Accelerate", sem kom út í fyrra.

Áhorfendur í hvert sinn voru um það bil 500 talsins, að ég held.

Á sviðinu var allan tímann stór skjár sem á stóð, stórum stöfum:

THIS IS NOT A SHOW!

Að lokum fór það svo að blöndu af útkomu þessara fimm kvölda var skellt í útgáfu.

Þar sem flestir gestir voru harð-deyjandi aðdáendaklúbbsmeðlimir ákváðu þeir að hafa þetta dálítið frumlegt og fluttu, auk nýju laganna, nánast eingöngu gamlar perlur úr safni hljómsveitarinnar frá níunda áratugnum, og það þrátt fyrir að platan (2CD) innihaldi 39 lög.

Aðeins eitt lag af Automatic for the People, ekkert af Green og ekkert af Out of Time, ekkert It´s the End of the World as We Know It (And I Feel Fine), svo dæmi séu tekin.

Nýja platan ber þess vegna heitið "R.E.M. - LIVE (og svo koma frumlegheitin) AT THE OLYMPIA".

Þetta er sem sagt ALLS EKKI "Greatest Hits".

Platan frá 2007 dekkar það allt.

Þetta er hin hliðin á R.E.M.

Fjársjóðskista falinna gimsteina, ef svo má að orði komast.

Hér má sjá tveggja mínútna myndband með umfjöllun um útgáfuna.

Fita

2009-11-06T01:19:00.002Z

Fyrir nokkrum árum var Coke light með auglýsingaherferð, þar sem Helga Braga var í aðalhlutverki og snérist húmorinn þar um að "aðeins ein kaloría" væri í þeim drykk og pælingar hennar snérust um af hverju "þeim" hefði ekki tekist að "ná henni úr, líka".

Um daginn, þegar við vorum fyrir austan, fórum við, öll familían í mat til Hebu systur og þegar ég er að fá mér af pítusósunni bendir hún mér á að í 100 gr. af pítusósu, séu 74 gr. fita.

Heyrist þá í Hauki nokkrum Kjerúlf, úr hinum enda íbúðarinnar:

"Af hverju ætli þeir hafi ekki náð þessum síðustu 26 grömmum líka, þessir helv...aumingjar!?"

Gullkorn af 7. flokks æfingu

2009-11-04T12:33:00.002Z

Fyrsta æfing 7. flokks fór fram í gær og þurfti ég að bíða í heilar 3 sekúndur eftir fyrsta gullkorninu. Ég var sem sagt að stíga út úr bílnum þegar þetta stutta samtal átti sér stað:

Strákur 1: "Eysteinn! Ég kom fyrstur á æfingu!"

Strákur 2: "Nei! Ég var kominn hingað klukkan ÞRJÁTÍU OG FIMM mínútur í hálf tvö".

Stuttu seinna:

Eysteinn: "Jæja, strákar! Nú gerum við alveg eins og áðan, nema nú notum við BARA verri fótinn"

Strákur: "Æ, Eysteinn! Ég er svo örvhentur í honum!"

Afdrifaríkt augnablik í Íslandssögunni

2009-10-31T22:47:00.004Z

Staðurinn er Íþróttahúsið við Strandgötu. Árið er 1989.

Höttur og Valur eigast við í úrslitakeppni 3. flokks í handknattleik.

Staðan er 3-1 fyrir Hött og kemur hún nokkuð á óvart, þar sem Valsliðið er af flestum talið “ósnertanlegt”.

Dagur Sigurðsson dregur sig af miðjunni yfir til vinstri og reynir sendingu í átt að ofurmenninu Ólafi Stefánssyni. Lítill og veiklulegur vinstri hornamaður úr austanliðinu les þetta léttilega, skýst fram, stelur sendingunni auðveldlega og er einn með allan völlinn fyrir framan sig og getur komið Hetti í 4-1, og fylgt eftir með FULLKOMNU og úthugsuðu sálfræðibragði, svokölluðu SVÍAFAGNI, sem mun brjóta niður mótherjana og fá þá til að óska þess að þeir væru frekar heima undir sæng en að steinliggja með niðurlægjandi hætti, fyrir þessum sveitamönnum.

En bíðum við........ hornamaðurinn ónefndi ákveður að taka "Hjalla Gassa" á þetta og prófa "glænýtt trix" sem enginn annar hefur nokkru sinni séð og í stað þess að stökkva upp og skjóta, stoppar hann í lokaskrefinu í þeim tilgangi að láta markvörðinn stökkva upp í loft og leggja boltann svo léttilega framhjá honum.

HA HA HA HA HA! Þetta getur ekki klikkað!

En markmaðurinn hoppar ekki. Og ver skotið jafn léttilega og ætlunin var að skora úr því.

Ef þetta skot hefði farið inn, hefði Höttur orðið Íslandsmeistari, vaxið og dafnað á næstu árum með KHB og Dagsverk, Skattstofu Austurlands, Siggapylsur, Shell, Steinholtsbúið, Tómstundaiðjuna og RARIK sem styrktaraðila og leikið sem fulltrúar landsins í meistaradeildinni, nokkrum árum seinna.

Og að öllum líkindum unnið hana....léttilega.

Valsmenn hefðu hins vegar orðið að athlægi og brotnað niður. Ólafur Stefánsson hefði nær örugglega hætt í boltanum og snúið sér að háls-nef-og eyrnalæknisfræði.

Skotið fór, eins og áður sagði, ekki inn, Valur náði boltanum, minnkaði muninn í 2-3 í næstu sókn og vann leikinn 22-15.

Ólafur Stefánsson varð besti handboltamaður í heimi og stuttu eftir þetta var handbolti lagður niður hjá Íþróttafélaginu Hetti.

Svona geta litlar ákvarðanir......... hjá litlum bjálfum.........haft stór áhrif á söguna.

Tæknin í dag,maður.......

2009-10-05T00:07:00.003Z

Það er alveg ÓTRÚLEGT hvað hægt er að gera með nútíma tölvutækni hvað varðar það, að breyta ljósmyndum.

Stundum gengur þetta þó út í öfgar, og upp eru settar myndir, sem aldrei gætu átt sér stað í raunveruleikanum og eru nánast hneykslanlegar.

Eitt stórkostlegt sýnishorn hvað þetta varðar má sjá á myndinni hér fyrir neðan.

Scottie með hægri.

(Yeah, right).

Þessi blogfærsla er að miklu leyti lauslega byggð á ALVÖRU bloggfærslu minni á annari síðu, frá árinu 2007.

Pfúff!

2009-09-22T11:08:00.002Z

Þetta myndband er ekkert minna en UNUN á að horfa.

Þvílíkar guðsgjafir.

Algjörlega einstakur íþróttamaður.

Netfangið mitt.....

2009-09-18T00:39:00.004Z

.....hefur lengi verið manonthemoon10@gmail.com og hafa margir hrist hausinn yfir þessu frumlega heiti og húmorslausir jafnvel kveinað um leið.

Hefi ég nú ákveðið að koma til móts við þetta fólk og hef komið mér upp nýju netfangi, sem þú, lesandi góður (þessi eini) getur notað ef þú ætlar að senda mér tölvupóst, og er það öllu þægilegra og ætti að koma í veg fyrir allan þann misskilning og þau leiðindi, sem hafa fylgt því gamla.

Þú kannski kemur þessum fréttum svo áfram fyrir mig, því,

let´s face it,

ekki nenni ég því.

Get ég nú glatt þá sem hafa átt í erfiðleikum með að muna hið gamla netfang með því að tilkynna að mitt nýja verður hér eftir:

manonthemoon10@umfg.is

Lúmskt orðalag

2009-09-16T13:18:00.004Z

Ég er að lesa mér til varðandi þjálfun og í útskýringu einnar æfingarinnar kemur skýrt og greinilega fram...

Skýrt og greinilega við fyrstu sýn, að minnsta kosti,

að maður eigi að fara:

"eins HRATT ....og HÆGT er".

Sem sagt, jafn hratt og þegar maður fer hægt.

Það er því gríðarlega mikilvægt í þessari æfingu, að fara eins hratt og hægt er.

En af hverju segja þeir þá ekki bara að maður eigi að fara "hægt" í stað þess að fara "eins hratt og hægt er".

Hvað eru þessir vitleysingar að flækja einfalda hluti?

Eins gott að maður sökkvi sér aðeins í orðalagið þegar maður er að lesa svona, annars gæti maður farið að gera einhverjar TÓMAR vitleysur.

Skjaldbökur hafa löngum verið þekktar

fyrir að ferðast "eins hratt og hægt er".

Hér má sjá dæmi um slíkt.

Sú litla farin að tjá sig!

2009-09-11T23:11:00.002Z

Aðeins þriggja mánaða gömul er hún Árný Birna (a.k.a. Valerína Veinólínó, a.k.a. Litla Kasína, a.k.a. Hornös) farin að tala.

Ótrúlegt en satt.

Hún sat í stólnum sínum um daginn og allt í einu, algjörlega upp úr þurru, lyfti hún annari höndinni og sagði, hátt og snjallt, að hætti Homers Simpson:

"Whoo-Hoo!"

Snilldar sparnaðarleið!

2009-09-06T00:25:00.003Z

Komin er fram mögnuð leið sem þú getur notað til að spara þér 15 þúsund krónur, sem er ekki slæmt á þessum síðustu og verstu tímum.

Og hvernig fer maður að því?

Jú,..... þú kaupir þér rúm á 35 þúsund

(samkvæmt auglýsingu frá Rúmfatalagernum í Ríkissjónvarpinu).

Og spakmæli dagsins í dag:

"Life is like riding a bicycle. To keep your balance, you must keep moving".

-Albert Einstein

Hmmmmm....?

2009-09-01T09:01:00.002Z

Hvernig kemur þú tveimur bleikum fílum inn í aftursætið á Wolkswagen?

Tja,.....ef ég vissi það......

Þá værum við nú ekki í þessum vandræðum.

Orðinn HELV...gamall - Nostone Cup

2009-08-17T20:18:00.009Z

(Stækka má þessa mynd með því að smella á hana)

Það fór svo um daginn að ég fagnaði 35 ára afmælisdegi mínum.

Hver hefði trúað því, fyrir 34 árum, þegar ég gat varla staðið í lappirnar og rataði ekki út fyrir grindverk á Lagarásnum, að ég ætti eftir að ná þessum ótrúlega árangri?

Ekki nokkur einasti maður.

Það get ég sagt ykkur.

12.ágúst er alltaf góður dagur og þessi varð engin undantekning, þrátt fyrir svínaflensuna, sem hér í Grindavík hefur heldur betur látið á sér kræla, undanfarið.

Ég hef þó enn ekki fengið meira en hor í nös og skít í kverkar, hvað svo sem verða vill.

Í hádeginu á þessum merkisdegi hélt ég afmælismót fyrir strákana sem ég er að þjálfa og var það gríðarlega skemmtilegt og spennandi, enda verðlaunapeningar í boði fyrir sigurvegarana.

45 strákar í 6 liðum tóku þátt og hér fyrir neðan má sjá sigurvegarana.

Svo hélt áfram undirbúningurinn fyrir kvöldið, en hann hafði staðið, með hléum, alla vikuna á undan, en til stóð að halda SPYRNUGOLFMÓTIÐ NOSTONE CUP í tilefni dagsins. Ég fór til prentara og lét hann útbúa fínustu skorkort, og einnig prentaði ég út og heftaði á spjöld, heiti og leiðbeiningar fyrir hverja hinna 18 brauta sem völlinn byggðu, og mátti finna þessi spjöld við upphaf hverrar brautar. Þá hafði ég teiknað upp kort af vellinum, sem allir fengu afhent við komu. Einnig hafði farið töluverður tími og peningur í að láta útbúa verðlaun fyrir mótið, en veittir voru verðlaunapeningar fyrir fyrstu þrjú sætin, auk þess sem ein verðlaun voru dregin úr skorkortum, og ein voru veitt fyrir "bestu vallarnýtinguna" (lélegasta skorið).

Sigurvegararnir hlutu svo auðvitað Nostone Cup, sem (eðli málsins samkvæmt) er alls ekki bikar, heldur nokkurs konar platti á standi.

Afmælisbarnið ásamt Kjartani Mássyni, hinum einstaka.

Mótið var virkilega skemmtilegt og fór vel fram. Andinn var góður og húmorinn hvergi sparaður, enda tóm eðalmenni sem fengu boðskort. Ekki síst var gaman að fá í mótið gamla og góða félaga, sem maður hittir allt of sjaldan, og gladdi það mig sérstaklega.

Ef þú vilt lesa meira um þetta mót, getur þú smellt hér til að fara inn á vefsíðu Ungmennafélags Grindavíkur, en þar er lítillega fjallað um mótið.

Orð eins og "glæsibragur" og "fagmennska"

eru þau sem koma upp í hugann við athugun þessarar myndar

Eftir að mótinu lauk og hópurinn hafði unnið lítillega á þeim SJÖ HUNDRUÐ kleinum (staðfest tala) sem mamma sendi mér að austan, bauð ég nokkrum af þessum gömlu félögum heim og var óhætt að segja að þar hafi verið um gæðastund að ræða. Þétt var setið í stofunni og hver gamansagan rak aðra.

Heilt yfir var þetta allt saman þrælskemmtilegt og gott afmæli og þrátt fyrir úrval glaðra og góðra gesta, á hún Ragga mín klárlega mestan heiðurinn af því.

The lifestyles of the rich and famous

2009-08-08T01:36:00.002Z

Keypti mér nýjan tannbursta í dag.

Trisa.

Flexible Head.

Certified Management system.

Gulur og blár (en ekki hvað?)

"The flexible brush head regulates excessive pressure. The contour cut ensures an optimal cleaning of teeth and interdental spaces".

Ég er öruggur.

Made in Switzerland.

Sem gerði útslagið.

Fótbolti

2009-06-09T21:11:00.003Z

Ég skellti mér á afar athyglisverðan fótboltaleik um daginn, er G.G. (Golfklúbbur Grindavíkur) mætti Reyni frá Sandgerði í Bikarkeppni KSÍ, á Grindavíkurvelli.

G.G. liðið er lið sem tekur sig ekki of alvarlega og "professionalisminn" er ef til vill ágætlega gefinn til kynna af eftirfarandi sögu.

Leikurinn var nýbyrjaður og ég og nokkrir félagar mínir vorum að horfa á leikinn þegar tveir af varamönnum G.G. liðsins staldra við hjá okkur á leið sinni á varamannabekkinn og byrja að spjalla við okkur, og óhætt að segja að það spjall hafi allt verið á léttu nótunum, og það vægast sagt.

Þó hætta brandararnir stundarkorn þegar einn af áhorfendunum, spyr varamennina: Hver er þetta þarna á miðjunni númer 8?......... Er þetta Óskar Olsen?!

Varamaður 1 svarar þá: Já, já, þetta er Óskar, maður!

Þá horfir varamaður 2 inn á völlinn og pírir augun íhugull í nokkra stund áður en hann spyr:

Óskar ÓL-SEN?!?!?! ................................Hver er það?

Um daginn var svo eitt af þeim liðum mínum sem gengur afar illa að vinna sigra, nýbúið að spila leik, þar sem tapið var stórt og fer það eðlilega í skapið á mönnum sem hafa í sér eitthvað keppnisskap.

Hjá sumum hafði þó hreinlega ekkert gengið og þegar þeir komu út af þá sá ég að einn leikmanna hélt um andlitið á sér.

Hva...? Dastu á andlitið, vinur? spurði ég, með samúðartón.

Og svarið kom um leið, en þá í pirringstón:

JÁ! ÞRIIIIIISVAR!

Svo var það fyrir stuttu að ég var að ganga frá boltunum eftir æfingu hjá 7. flokki (8 ára og yngri), að einn 7 ára nýliði sem var að klára sína fyrstu æfingu, vindur sér að mér og spyr:

Hvað ertu eiginlega að gera?

Ég svara því til að ég sé að ganga frá boltunum, ég sé alveg um boltana og þarf að sjá til þess að allt sé í röð og reglu í þeim málum, svo það séu örugglega alltaf nóg af boltum þegar hann og strákarnir koma á æfingar.

Þá segir hann:

Jaaaaaaaá!........Ert þú bæjar-stjórinn í Grindavík?

Það var stúlka

2009-06-04T13:09:00.003Z

Ekki veit ég hvort einhver eyðir dýrmætum tíma sínum lengur í að fletta upp þessari blessuðu síðu.

En taldi rétt að tilkynna að við eignuðumst stelpu í gærkveldi, kl. 23:35 (held ég), þann 03.06.09.

Hún fæddist í Keflavík.

16 og hálfur sentimetri og 53 merkur.

...eða var það öfugt....?

Talar litla sem enga íslensku, er tannlaus með öllu og á erfitt með gang.

En er samt algjör snillingur.

Rúnni Júl

2009-05-26T09:40:00.013Z

Keflvíkingurinn Rúnar Júlíusson lifði stórbrotnu og viðburðaríku lífi og er okkur hinum fyrirmynd um hvernig nýta skildi blessaða tilveruna.

Allir vita að hann var rétt að skríða í tvítugt þegar hann skoraði sigurmarkið í úrslitaleik Íslandsmótsins í fótbolta, var bassaleikari og söngvari í langvinsælustu hljómsveit landsins og með Ungfrú Ísland upp á arminn og átti því betri svör en flestir aðrir við spurningunni:

"Hver heldur þú eiginlega að þú sért"?

Samt er ekki verjandi að sleppa því að skrifa um það, þegar sett eru orð á tölvuskjá um manninn.

Það eru þó ekki þessi afrek, sem eru okkur hinum endilega til eftirbreytni að mínu mati, heldur frekar hvernig hann eyddi sínu lífi nánast frá upphafi og sannarlega algjörlega til enda, í það sem hann hafði ástríðu fyrir.

Kynni mín af Rúnari voru ekki mikil, en einhver þó, og tel ég það forréttindi að hafa fengið smá smjörþef af þessari mögnuðu goðsögn. Ég hitti hann fyrst þegar ég var að safna pening fyrir meistaraflokk Keflavíkur en þá fékk ég geisladiska frá útgáfu hans til endursölu. Svo rakst ég stundum á hann þegar hann var á göngu á íþróttasvæðinu, eftir að heilsu hans byrjaði að hraka og átti þá oftar en ekki stundarspjall við hann. Seinna kom hann svo og skemmti hjá okkur á herrakvöldi í Grindavík, þar sem ég var veislustjóri og náði þar fram vægast sagt magnaðri stemmningu. Hann var einn af þessum mönnum sem geislaði af þegar hann labbaði inn í herbergi og þrátt fyrir að vera þessi svaðalegi töffari, náði hann að vera það með einhverjum óútskýranlega hlýlegum hætti.

Ég man þegar ég heyrði í útvarpinu í bílnum að hann væri látinn.

Þetta var ein af þeim stundum sem fá mann til að staldra við og hugsa, bæði til baka og um lífið og tilveruna og er ég viss um að það átti við um mjög stóran hluta landsmanna, er þeir heyrðu þessa tilkynningu.

Fótsporin sem hann skilur eftir sig hjá þjóðinni eru svo sannarlega af dýpri gerðinni og ekki hef ég enn heyrt nokkurn mann segja neikvætt orð um manninn, þó sjálfsagt hafi hann ekki verið fullkominn, frekar en aðrir. Lífsferill hans hefur að miklu leyti verið eins og í lygilegustu bíómynd og endirinn líka, en hann fékk víst verk í brjóstið á sviðinu í sínu síðasta "giggi" og gekk út af því með miklum erfiðleikum, EN......klikkaði samt ekki á þeirri skyldu rokkstjörnunnar, að veifa áhorfendum á leiðinni.

Fljótlega eftir það var öllu lokið.

Það hlýtur að segja allt sem segja þarf um Rúnar að hann skuli ekkert hafa slakað á í rokkinu, eftir að hafa farið í hjartaaðgerð á sínum tíma og það sem meira er að eftir að hann fór í hana, lagðist hann ekki í helgan stein með lappirnar upp í loft, heldur gaf hann fljótlega út rokkplötu með viðhæfandi titli:

Það merkilegasta við fráfall hans finnst mér að hann virðist hafa verið búinn að ganga frá hinum og þessum lausu endum skömmu áður en hann skildi við okkur. Hann lét loksins verða af því að giftast sinni heittelskuðu, sem hann hafi verið með frá því á unglingsaldri, tiltölulega nýbúið var að skrifa ævisögu hans "Herra Rokk", hann var nýbúinn að gefa út ævistarfið á stórglæsilegu þriggja diska safni, sem ég mæli sterklega með fyrir hvern tónlistarunnanda, og þá fór hann síðasta vetur í pílagrímsferð með hinum einu sönnu Hljómum og lék aftur í hinum heimsfræga Cavern Club í Liverpool, þar sem sjálfir Bítlarnir tóku sín fyrstu skref til frægðar.

Þegar Rúnar Júlíusson kvaddi okkur, hefur hann líklega ekki þurft að sjá eftir miklu, því hann virðist hafa lifað lífi sínu algjörlega til fullnustu og sjálfsagt gert margfalt meiri og merkilegri hluti á sinni einu ævi, en meðalmaðurinn. Hann virðist því hafa "praktíserað" það sem hann predikaði í hinu stórkostlega lagi sínu, "Lífsgleði".

Útfrá því sem hér hefur verið skrifað var það í mínum huga ekkert minna en skylda að mæta á minningartónleikana sem haldnir voru í Laugardalshöll í byrjun maí.

Og ekki sé ég eftir því.

Tónleikarnir voru hinir glæsilegustu og tilfinningaleg hlýindin í salnum meiri en ég hef áður upplifað á slíkum viðburðum. Ég trúði varla mínum eigin augum þegar við settumst út í bíl eftir tónleikana og litum á klukkuna, því tæplega þrír og hálfur tími höfðu liðið hjá eins og hendi væri veifað.

Það sem stendur upp úr í minningunni hjá mér er hreint út sagt heimsklassa útgáfa hinnar mögnuðu sveitar Deep Jimi and the Zep Creams af einhverju besta lagi sem komið hefur frá íslenskum laga- og ekki síður textahöfundum, áðurnefndu Lífsgleði, sem ætti að mínu mati að vera skylduhlustun fyrir hvern einasta Íslending. Krafturinn og þéttleikinn í þessum flutningi var með ólíkindum.

Jóhann Helgason tók lagið Keflavíkurnætur, sem á sér sérstakan sess í þröngum vinahópi mínum, og hitti það ekki síst þess vegna beint í mark hjá mér.

Að sjálfsögðu var það líka vel við hæfi að öll stórfjölskyldan kæmi saman uppi á sviði í lokin og flytti "Það þarf fólk eins og þig....".

Ég gæti talið upp mjög mörg fleiri atriði en læt þetta duga.

Ég keypti svo diskana þrjá með ævistarfinu og eru það einhver bestu tónlistarkaup sem ég hef gert í langan tíma. Útgáfan gefur góða mynd af hans magnaða ferli, sem nær yfir miklar þjóðfélagsbreytingar síðustu fimm áratuga og ennfremur komu nokkrar sannkallaðar perlur þar fram sem ég verð að viðurkenna að hafa ekki heyrt áður. Einnig var Rúnar bara þannig að sum lög sem manni fyndist ef til vill ekkert stórmerkileg með hvaða listamanni sem er, verða það í hans flutningi.

Sérstaklega vil ég nefna lagið "Daginn í dag", sem má segja að sé nokkurs konar endurútgáfa á "Lífsgleði" en texti þess er öllum holl lesning og ekkert helvítis kjaftæði - attitjúdið í söngnum, skapar gæsahúð hjá mér.

Líklega svipaða og hjá mömmu á tónleikum í Ásbíó á Egilsstöðum, er leið á sjöunda áratugar síðustu aldar.

Rúnar Júlíusson verður aldrei toppaður og af honum er gríðarlegur missir.

Myndband

Spurningakeppni brottrekinna. Nýjustu tölur!

2009-04-22T09:30:00.004Z

Spurningakepni brottrekinna (sjá færslu nokkru neðar) er einhver mest vaxandi afþreying sem í boði er á markaðnum í dag, og sífellt fleiri áhorfendur flykkjast nú á hverjum morgni í Kvennó í Grindavík til að bera þessa snilld augum.

Hér eru nýjustu dæmin:

"Hvað hefur mýfluga marga fætur?"

"Tvo"

"Á hvaða firði við Ísland eru flestar eyjar?"

"Vestmannaeyjum"

"Hvað er tungan í fullvöxnum gíraffa löng?"

"Fimm metrar"

"Hvaða fræðigrein fjallar um gerð mannslíkamans og sjúkdóma og lækningu þeirra?"

"Jarðfræði"

"Hvað kallast foringjar í bændaglímu?"

"Hásetar"

Hvaða fræðigrein fæst við hugann og andlega starfsemi mannsins?"

"Jarðfræði"

"Hvað er doðrantur?"

"Fugl"

"Hvað eru mörg fótstig á beinskiptri bifreið?"

"Fimm"

"Hvað voru álfarnir margir sem hjálpuðu....."

Keppandi 1: "SJÖ!"

Keppandi 2: "Nei, það voru dvergar...."

20. apríl

2009-04-20T22:31:00.002Z

Dagurinn í dag er merkisdagur innan minnar fjölskyldu, því ef hún Lára amma mín heitin, væri enn á meðal vor, þá væri hún hundrað ára í dag.

Ef þú ert með internet aðgang á himnum, amma mín, þá langar mig bara að segja að ég sakna þín mikið, en alltaf með gleði í hjarta, eins og ég veit að þú hefðir viljað láta minnast þín.

Sé þig á himni, ef ég kemst á listann.

Þrír punktar

2009-04-20T10:09:00.003Z

Djö...hefur þetta verið flott hja löggunni þarna í nýja skútumálinu. Og til hamingju með það.

Hugurinn leitar þó líka til þeirra ógæfumanna sem finna ekki betri leið til að lifa af en að standa í svona löguðu. Margar ástæður geta legið þar að baki og ekki dettur mér annað í hug en vorkunn.

Djö..líst mér vel á þennan Barack Obama. Hef séð hann í viðtölum og nokkrar fréttir um hann. Hann er svo augljóslega hugsjónamaður fram í fingurgóma, sem fylgir sínu hjarta, í stað þess að fylgja grjóthjörtum stórfyrirtækja eða röddum veraldlegra eiginhagsmuna. Og ekki hefur hann áhyggjur af þeim löndum sínum, sem deila ekki sömu skoðunum og hann, og viðbrögðum þeirra. Það sýndi hann er hann gekk brosandi að forseta Venezuela, sem hefur verið svarinn óvinur Bandaríkjanna í mörg ár og oftar en nokkrum sinnum HRAUNAÐ yfir George Bush á opinberum vettvangi, og tók í höndina á honum fyrir framan alla heimsbyggðina. Hann er ekki bara að hugsa um hag Bandaríkjanna, heldur um hag heimsins og virkar á mig sem gáfaðasti maður sem ég hef séð í stjórnmálum. Ekki skemmir fyrir að hann er hreinlega algjör holdgervingur ameríska draumsins.

Ef ég ætti að lýsa mínu áliti á því sem ég hef séð af honum í tveimur orðum, þá væri það:

PJÚRA KARAKTER.

Held samt, því miður fyrir hann, mig og marga aðra, eins furðulega og það hljómar, að þetta stórauki líkurnar á því að hann verði drepinn.

Lennon, John F. Kennedy................

7. flokkur var að keppa í gær á móti Haukum og hallaði aðeins á yngra liðið (6 ára og yngri). Ég var svo að skipta þeim í lið og segja þeim á hvaða velli þeir áttu að keppa þegar einn grátbiður mig:

"Æ, mig LANGAR SVO að fara í rauða. MÁÁÁÁÁÁÁÁ ÉG fara í rauða?"

Svaðilför til Keflavíkur

2009-03-15T22:32:00.002Z

Fór um daginn með hið harðskeytta lið 7. flokks yngri í keppnisferð til að mæta erki-fjendunum í Keflavík.

Leikmenn þess liðs eru hvorki meira né minna en sex eða fimm ára gamlir.

Gullkornin vantaði ekki, frekar en fyrri daginn og gleður það mig sérstaklega að deila þeim með ykkur.

Á leiðinni til Keflavíkur naut ég þeirrar gæfu að hafa í aftursætinu þrjá snillinga úr liðinu og umræðuefnið á leiðinni var að sjálfsögðu heimspeki, eins og eftirfarandi dæmi sanna:

"Jesús deyr ALLTAF á páskunum".

"ALLTAF............. þegar ég dett á punginn, þá þarf ég að pissa".

Við komumst svo á staðinn, það er að segja í Reykjaneshöll. Flestir voru mættir og ég safnaði þeim saman og tilkynnti, um leið og ég benti í áttina að búningatöskunni að nú ættu þeir að fara að henni og ná sér í keppnistreyju. Svo þegar þeir hlupu allir í átt að henni, fór ég að spjalla við þjálfara Keflvíkinga.

Við ræddum málin í smá stund og á meðan myndaðist sú stemmning á vellinum að allir voru hlaupandi um allt og þúsund boltar í gangi úti um allan völl, enda leikirnir ekki byrjaðir. Þegar líður á spjallið, kemur einn fimm ára á 100% spretti til mín, snarstoppar, og spyr, móður og másandi og greinilega með það á hreinu að hann sé aðeins of seinn (og munið nú þetta með þúsund bolta-óreiðu-stemmninguna):

Eysteinn! Í hvaða mark á ég að skora?

Jæja, svo fer að styttast í að þetta byrji nú allt saman og ég að spjalla við eitthvert foreldri þegar ég sé einn guttann skjótast framhjá, og kippi mér ekki upp við það, fyrr en að mér skýst sú hugsun að hjá þessum dreng hafi nú ekki ALLT verið eins og það átti að vera.

"Heyrðu.....hvað ertu að gera í þessari treyju, vinur?"

"Ha....?" (Lítur niður á búninginn) "Ég fór bara í töskuna og náði mér í búning, eins og þú sagðir...:"

"Þú áttir að fara í HINA töskuna, vinur minn"

Hann var þá búinn að hita upp í um fimm mínútur og var algjörlega klár í slaginn...............

í Keflavíkurbúningi.

Svo er búið að stilla upp liðunum, eða svona eins nálægt því og hægt er í þessum aldursflokki og dómarinn um það bil að fara að starta leiknum þegar einn leikmaður hleypur að mér og hvíslar, með höku niður í bringu, glettinn á svip og með sigurbros á vör:

"Eysteinn...........Ég VEIT að Grindavíkur vinnur............Því það eru sumir.......... sem DÚNDRA."

og svo hlakkaði í honum þegar hann hljóp aftur inn á völlinn.

Knattspyrna er einföld íþrótt.

Svo byrjaði leikurinn og okkar markvörður fær boltann fljótlega í hendurnar. Ég hafði nú ekki miklar áhyggjur af því, vegna þess að á æfingu í vikunni áður, hafði ég sérstaklega farið í að kenna öllum leikmönnum að taka markmanns-útspörk.

Minn maður mundi líka alveg greinilega eftir þessari æfingu, því FULLUR sjálfstrausts, hleypur hann þrjú skref áfram, kastar boltanum fram fyrir sig og sveiflar svo báðum höndum í heilan hring áður en hann SMELL-hittir boltann, sem svífur í fallegum sveig, beint.... ca. 5 metra upp í loftið........og svo aftur á bak og lendir ofan á þakneti eigin marks.

Hornspyrna.

Svo spilaðist leikurinn og snilldartilþrifin vantaði ekki, þó setti það nokkuð strik í "taktík" okkar að minn besti leikmaður var í fýlu og "langaði ekki að keppa", fyrr en nákvæmlega ein mínúta var eftir að leiktímanum þar sem einn Keflvíkingurinn hafði í upphitun gerst svo ósvífinn að kalla hann "tómat".

Svo er ein mínúta eftir og Keflavík í hörkusókn þegar markvörður minn byrjar allt í einu að hoppa og skoppa og sveifla höndunum um leið og hann lýsir leiknum hástöfum, með eftirfarandi orðum:

"Og........ það er FELLT!..................................ÓLAFUR RAGNAR GRÍMSSON!"

Segið svo að knattspyrna sé ekki stórkostleg íþrótt.

Spurningakeppni brottrekinna

2009-03-10T10:07:00.003Z

Ég er í því skemmtilega verkefni þessa dagana að vinna með þremur strákum úr 9. og 10. bekk, sem vísað hefur verið tímabundið úr skóla og reyna að "re-fresha" þá einhvern veginn, með það að markmiði að þeir fái áhuga á náminu og forðist þar með villigötur.

Það má hafa lúmskt gaman af þessum drengjum og til dæmis fór einn þeirra "gjörsamlega á kostum" í morgun, þegar spurt var úr barnaspurningum Trivial Pursuit í spurningakeppni.

Það var töluvert hungur hjá þeim í að vinna þessa keppni, því það er í alvöru töluverður metnaður á milli þeirra þegar að komið er að því að bera þá saman á einhvern hátt.

Reglurnar voru þær að sá sem vissi svarið átti að grípa blýant af borðinu til að fá svarréttinn.

Öll svörin hér fyrir neðan komu frá sama stráknum, og öll eftir að hann hafði verið fyrstur til að grípa blýantinn af miklum ákafa.

Ég átti nokkrum sinnum mjög erfitt með að halda niðri í mér hlátrinum. Ég skora á þig að staldra aðeins við hvert svar, og hugleiða það.

"Í hvaða borg er Akrópólishæð?"

"FRAKKLANDI!"

Hverjir æptu: "VIÐ VILJUM FRANSKBRAUÐ"?

"ÞEIR, ÞARNA...ÚR KARDIMOMMUBÆNUM!!!!!.........KASPER, JESPER OG JÓNATAN!"

"Hvað eru margar hliðar á átthyrningi?"

"Tvær".

"Hvaða bein eru lengst í fólki?"

"Ahhh........ Fiskbein?"

"Í hvaða deild Háskóla Íslands eru þeir sem læra efnafræði?"

"FYRSTU!"

Life is beautiful.

Fræga fólkið

2009-03-07T12:13:00.002Z

Hinn heimsfrægi og geðþekki leikari Kevin Costner hefur ákveðið að skipta um nafn.

Þetta er ekkert einsdæmi hjá frægðu fólki og má til dæmis nefna að hinn heimsþekkti körfuknattleiksmaður Kareem Abdul Jabbar var upphaflega skírður Lew Alcindor, ef ég man rétt.

Leikarinn mun hér eftir heita Cevin Kostner.

Gullkorn af æfingu 7. flokks

2009-03-02T11:40:00.001Z

Oft er talað um það í fótbolta, að plata, gabba og þar fram eftir götunum.

Athyglisvert nýyrði kom fram í þessum efnum á 7. flokks æfingu (yngri) er einn leikmaðurinn hafði leikið snilldarlega á andstæðing sinn:

"HE-HE!...Ég DJÓKAÐI´ONUM!"

Um gildi þess að brosa

2009-02-24T11:27:00.002Z

Það kostar ekkert, en ávinnur mikið.

Það auðgar þá sem fá það án þess að svifta þá neinu, sem veita það.

Það gerist í einni svipan, en minningin um það geymist oft um alla ævi.

Enginn er svo ríkur að hann geti án þess verið og enginn svo snauður að hann geti ekki gefið það.

Það skapar hamingju á heimilum, góðvilja í viðskiptum og er vináttuvottur.

Það er þreyttum hvíld, dagsbirta þeim sem dapur er, sólskin þess sorgmædda og vörn í öllum vandræðum.

Það verður ekki keypt, ekki sníkt eða leigt eða stolið, því það er engum neins veraldlegs virði, fyrr en hann hefur gefið það öðrum.

Og ef einhver afgreiðslumaður skyldi vera svo önnum kafinn í ösinni og of þreyttur til þess að brosa til þín – þá gerðu svo vel og brostu til hans.

Því enginn þarf eins á brosi að halda og sá, sem sjálfur á ekkert bros eftir til að gefa.

Ef þú vilt vinna vináttu manna, þá er reglan þessi:

BROSTU.

-úr bókinni "Vinsældir og áhrif" eftir Dale Carnegie.

Þessir eru með þetta.

Ummæli dagsins

2009-02-23T10:25:00.003Z

"Sá sem er gjörsamlega á hausnum á Íslandi, hefur það samt þvílíkt gott".

-Heimir Hallgrímson, eyjamaður, nýkominn úr heimsókn til Úganda.

Leyndir hæfileikar að koma í ljós..?

2009-02-16T21:52:00.004Z

Hér nokkru fyrir neðan vakti ég athygli á teiknarahæfileikum Pálmars, félaga míns og kollega og við það vaknaði sú hugsun í kolli mér að ég hafi í raun aldrei virkilega látið á það reyna hvort ég geti teiknað af einhverju ráði.

Ég ákvað að láta vaða á þetta, fór út í bókabúð og keypti einhverja sérstaka andlitsmynda-blýanta og liti, kom mér vel fyrir við skrifborðið inni í grúskaraherberginu í gærkvöldi og hófst handa.

Verð ég að segja að útkoman kom verulega á óvart og er ég bara nokkuð stoltur af henni, þó ég segi sjálfur frá og það sama gildir um hana Röggu mína. Þetta var að minnsta kosti nokkuð gott, svona ef tekið er mið af því að um allsendis ófaglærðan teiknara er að ræða.

Ég tók þá ákvörðun að teikna mynd af þeim frændum, Jóni Gauta Dagbjartssyni, atvinnusjóara og Ingvari Guðjóns, framkvæmdastjóra knattspyrnudeildar og er það vel við hæfi, þar sem þessir ágætu vinir mínir hafa stutt vel og dyggilega við bakið á mér síðan ég kom hingað til Grindavíkur.

Myndina má sjá hér fyrir neðan. Vinsamlegast hafið í huga í dómum ykkar og stjörnugjöf í kommentunum, að ég hef ekki hlotið neina þjálfun, heldur er þetta svona tilraun, og aldrei að vita nema maður eigi eftir að þróa þetta eitthvað.

Myndina má sjá hér fyrir neðan. Sá til vinstri er Ingvar (svona fyrir þá sem þekkja ekki til).

Hvernig er það...?

2009-02-16T17:16:00.003Z

Ef hvítur hundur hleypur þvert yfir götuna á leið þinni..........

Boðar það þá gæfu?

Meðmælabréf

2009-02-15T21:05:00.004Z

Mæli með þessu lagi eftir félaga minn og kollega í þjálfuninni, Pálmar Örn Guðmundsson, en hann samdi lag og texta auk þess að syngja það og spila undir á gítar í dúett sínum Dú-billó.

Sérstakur keimur í þessu og textinn á ágætlega við þá sem lifðu hátt á pappírunum einum saman.

Pálmar er mikill hæfileikamaður sem hefur náð virkilega eftirtektarverðum árangri í fótboltaþjálfun, en auk gítar-og sönghæfileika, er hann meðal annars fanta-góður teiknari, eins og sjá má á sjálfsmynd hans hér efst sem er GJÖRSAMLEGA STOLIN af bloggsíðu drengsins.

Trúi því ekki að hann kæri mig, fyrst ég er hérna að "promote-a" hann.....

Þess má svo geta að hann útsetti hinn klassíska slagara "Ó, María" er það lag var rifið fram úr skápnum á eftirminnilegan hátt fyrir nokkrum árum, en þá var það flutt af systrunum Grétu Mjöll og Hólmfríði Ósk en sú síðarnefnda er einmitt unnusta Pálmars.

Þetta vissuð þið ekki.

Dúettinn Dú-billó í "action"

Áhugaverður samanburður, pirringur og misheyrnir knattspyrnukappa

2009-02-12T21:53:00.006Z

Það eru alltaf einhver tíðindi af 6. flokks æfingum, enda telur hópurinn nú um 40 stráka og flóran er fjölbreytt í samræmi við það.

Þegar æfingasvæðið er 30 x 40 metrar er því ekki laust við að stemmningin sé nánast nákvæmlega eins og á fuglabjargi, og á sumum dögum GETUR ÞAÐ tekið AÐEINS í taugarnar, ekki síst þegar maður er einn um þjálfunina.

Um daginn var verið að spila og í hálfleik lét ég alla setjast niður og hélt smá hrós-ræðu um einn nýliðann. Sagði að þó hann væri ekki enn sá flinkasti, þá hefði hann barist eins og ljón og þennan dreng ætti að taka til fyrirmyndar. Svo spjallaði ég eitthvað aðeins meira um hitt og þetta sem tengist listum knattspyrnunnar. Eftir spjallið, þegar búið var að skipa strákunum aftur á sína staði, kom einn al-mesti snillingurinn til mín, einbeittur og grafalvarlegur á svipinn:

"Eysteinn....Eitt verð ég að segja áður en við byrjum aftur að spila."

"Nú?" sagði ég, "...og hvað er það?"

"Að ísbjörn..................er miklu grimmari en ljón".

Svo um daginn þurfti ég að láta strákana taka langstökkspróf og tók ég þann kostinn að skipta svæðinu niður í þrjá litla velli, þar sem þeir áttu að spila á meðan ég kallaði einn og einn til mín í testið.

Ég verð að viðurkenna það, þegar hér er komið við sögu, að þennan dag var ég eitthvað pirraður.

Í svona mannþröng og þegar um þennan aldur er að ræða, er meðalfjöldi spurninga sem á mér dynja um það bil 16 á hverri sekúndu, ef með eru taldar þær spurningar sem sömu strákarnir spyrja fjórum sinnum á sömu sekúndunni.

Þetta er auðvitað allt eðlilegt hjá svona guttum......en þetta getur...á vissum dögum...verið mjög pirrandi.

Sérstaklega ef spurningarnar eru um það sem þegar er nýbúið að útskýra..... þrisvar.

Jæja, á einum vellinum eru engin mörk og því tók ég á það ráð að á þeim velli yrði skorað mark með því að lið næði að senda tíu sendingar sín á milli, án þess að hitt liðið snerti boltann í millitíðinni. Á þessum velli voru þeir strákar sem hafa æft lengst. Þeir höfðu allir gert þessa æfingu nokkrum sinnum áður, og því hafði ég til þeirra væntingar um að ég þyrfti ekki að verða fyrir miklu spurningaflóði um það sem ég var um það bil að útskýra. Því tók ég af þeim boltann og bað þá um að hlusta.

Og munið.....ég var dálítið pirraður.

"Strákar! Nú útskýri ég þetta bara EINU SINNI og þið HLUSTIÐ...... og svo byrjum við bara og ENGAR SPURNINGAR....O.K.?

Það lið...sem nær tíu snertingum sín á milli, fær eitt mark............Ef lið nær tíu sendingum sín á milli...fær hitt liðið boltann og leikurinn byrjar upp á nýtt......ER það SKILIÐ?..........O.K. BYRJA!"

Og svo snérist ég á hæl, labbaði umsvifalaust í burtu, tilbúinn að reyna að svara einhverjum af þeim 12.000 spurningum sem höfðu DUNIÐ á hnakkanum á mér frá hinum völlunum, á meðan ég var að útskýra sendingaleikinn góða.

Það þurfti ekki að spyrja að því. Sekúndu eftir að ég snéri mér við, heyrði ég kallað frá vellinum sem ég hafði rétt yfirgefið:

"Eysteinn?!"

Ég verð að viðurkenna það, að ég hugsaði ákveðinn með mér:

"Ég svara þessu ekki.......Ekki sjens".

Köllin mögnuðust frá þessum sama velli eftir því sem sekúndurnar liðu og ég tók eftir því að fleiri og fleiri raddir þaðan bættust í þetta nafnakall mitt eftir því sem tíminn leið frá því ég hafði lokið ræðu minni.

Ég var BÚINN að SEGJA ÞEIM að ég vildi ENGAR spurningar. Ég var búinn að útskýra leikinn vel og því ætlaði ég alls ekki að svara þessu.

Þrjóskan var svo sannarlega til staðar hjá mér og ég lét þá öskra af öllum lífs og sálarkröftum í einar tíu sekúndur í viðbót áður en ég snéri mér loksins við og kallaði (orðinn enn pirraðari en áður):

"JÁÁ!!!!!!! ......HVAAAAÐ!?!?!?!?!?"

Þá þagnaði skyndilega allt þar til heyrðist í einni mjóróma rödd:

"..Megum við fá........ BOLTANN?"

Jæja, leið nú og beið á æfingunni og endaði með því að ég sá fram á að ná ekki að testa allan hópinn, nema með því að stoppa spilið og setja alla í röð við langstökksdýnuna.

Gekk það svo sem ágætlega en einhvern veginn var stemmningin þannig að allir voru að tala við einhvern og sá var yfirleitt alltaf að tala við einhvern annan og þannig var þetta yfir alla röðina og kliðurinn eftir því.

Það var ennþá einhver pirringur í mér og ég þurfti oft að vera að reka strákana frá og eitthvað því um líkt.

Svo stekkur einn sitt fyrra stökk og er að gera sig tilbúinn í það seinna þegar ég sé að röðin er komin svo nálægt honum að hann nær ekki að sveifla höndunum eins og nauðsynlegt er í slíku stökki.

Og þá er komið að misheyrninni.

Ég lét þá heyra það:

"Strákar mínir! Hann er að fara að stökkva hérna seinna stökkið sitt! Gefið honum gott pláss!"

Þá litu þeir allir upp, áttuðu sig á því hvar þeir voru, litu í áttina að mér,.....svo stökkvaranum...

..og klöppuðu.

Mölin

2009-02-04T10:09:00.006Z

Þegar ég var að spila með Keflavík var alltaf æft á möl yfir vetrartímann, það er að segja þegar ekki var meira en 20 cm lag af snjó ofan á honum, og var völlurinn í bítlabænum talinn með þeim betri sinnar tegundar. Er ég þó ekki viss um að margir létu bjóða sér slíkan völl í dag.

Ein sagan segir af því þegar gamall sóknarjaxl, Óli Þór Magnússon, sagði á ískaldri snjó-krapa-æfingu við þjálfarann Hólmbert Friðjónsson:

"Mér er svo kalt að ég finn ekki fyrir löppunum á mér".

Hólmbert hugsaði sig víst um í smástund áður en hann sagði:

"Ókei...... Farðu inn og kældu".

Hmmmmmm.....?

Á einni voræfingunni, líklega árið 1997, var völlurinn orðinn snjólaus en dálítið frosinn og þar af leiðandi frekar "wobbly" og ekki allir hlutir að ganga upp. Þjálfarinn, Sigurður Björgvinsson, var orðinn frekar pirraður á gæðunum og fór svo sem ekki í neinar grafgötur með það.

Hver mistökin ráku önnur og hausinn á þjálfaranum orðinn svo hristur að hann hlýtur að hafa verið við það að detta af.

Svo loksins virtist birta til og stórglæsilegt samspil myndaðist upp vinstri kantinn, sem endaði svo með því að Adolf nokkur Sveinsson fékk lausa sendingu þvert yfir markteiginn og þar sem hann stóð um það bil hálfan meter frá markinu, sveiflaði hann fætinum í átt að boltanum og úr allri hans líkamstjáningu mátti augljóslega lesa:

"Jæja, það var þá mikið að EITTHVAÐ gekk upp, svo karlinn geti þá aðeins hætt þessu röfli".

Er ekki að sökum að spyrja, boltinn skoppar á litlum hól, lendir ofan á skó Adolfs.........

...og yfir slána.

Og þar með má svo sem segja að sé komin alveg þokkalegasta saga.

En.....

Mælir Sigurðar þjálfara varð við þetta ENDANLEGA fullur og hann stoppar æfinguna umsvifalaust. Á meðan hann strunsar í áttina að Adolf greyinu, sem gekk vonsvikinn frá markinu, með höfuðið í höndum sér, lýsir hann því yfir með ýmsum frösum að við séum HÚÐ-LATIR, EKKERT að hugsa um það sem við séum AÐ GERA, við séum þar að auki svoleiðis STEINSOFANDI, og ekki síst metnaðar - og hæfileikalausir með ÖLLU.

Og raddböndin ekkert spöruð.

Svo stillti hann sér upp þar sem áðurnefnt klúður fór fram og tilkynnti hástöfum:

"Það á til dæmis ekki að vera HÆGT að klúðra svona færi eins og hann Adolf, hérna áðan!"

Hann bendir svo einhverjum á að gefa boltann út á kant á þann sem gaf fyrir áður og stillir sér svo upp á sama stað og Adolf í fyrra dæminu, áður en hann kallar í pirringstón:

"SVONA!....KOMDU MEÐ HANN!........KOMDU MEÐ HANN!"

Boltanum var þá rennt fyrir markið, alveg nákvæmlega eins og í áðurnefndu klúðri, og af einstakri fagmennsku og í takt við fyrrverandi yfirlýsingar, stillir Sigurður sér upp, einblínir báðum augasteinum sínum beint á miðjan knöttinn, tekur nokkur stutt skref, leggur stoðfótinn við hliðina á boltanum, hallar sér fram, hefur höfuðið vel ög örugglega BEINT yfir knettinum og skýtur.....

framhjá.

Vúps.

0,20 sekúndna furðu-og undrunarsvip á andliti hans seinna, horfir hann yfir hópinn, lyftir annari hönd hátt á loft og kallar um leið:

"Nema ÉG GET ÞAÐ...............MEÐ KÚNST!"

Málið er ekki hversu oft þú fellur, heldur hversu oft þú stendur upp....

2009-02-01T20:55:00.004Z

Rakst á gamalt myndband sem ég hef verið hér áður með á þessari síðu en ég efast stórlega um að einhverjir hneykslist á því að ég sýni þetta aftur.

Maður getur alveg lesið hugsanir þessarar gömlu kempu þegar skotið ríður af:

"ÉG skal sko SÝNA þessari Cocoa Puffs kynslóð hvernig ALVÖRU íþróttamenn fóru að þessu í gamla daga".

Hann má þó eiga það þessi blessaði maður að þarna sýnir hann tvær gamlar og góðar dygðir:

Baráttuandann og ungmennafélagsandann.

Og svo er hann líka þokkalega snöggur upp.

Myndbandið má sjá hér og atriðið kemur eftir 3 mín og 20 sekúndur.

Mæli þó með því að þið missið ekki af karategaurnum sem kemur rétt á undan.

2009-01-30T11:44:00.012Z

Endurskoðun

2009-01-22T11:53:00.004Z

Í pistlinum hér fyrir neðan talaði ég um afsögn.

En hefði auðvitað átt að tala um nýjar kosningar.

Ef þær leiða í ljós að þjóðin vill áfram hafa sömu stjórnina, þá er ekkert við því að gera og besta mál að leyfa þessu fólki að leiða okkur út úr vandanum.

En eins og ástandið er (allt um koll að keyra), er nauðsynlegt að endurnýja umboð kjósenda, með því að láta fara fram kosningar.

Það er mín skoðun.

Eftir þær þýðir lítið að mótmæla, því lýðræði snýst um það að meirihlutinn ráði.

Ef ríkisstjórnin trúir því að meirihluti þjóðarinnar hafi á sér trú, þarf hún ekki að hræðast kosningar. Ef hún trúir því ekki, þá á hún að segja af sér.

Annars vil ég senda Ingibjörgu Sólrúnu mína bestu strauma í sínum veikindum, og vona að hún nái sér fljótt og vel.

Mjög skynsamlegt viðtal við SÉRFRÆÐING, finnst mér vera að finna HÉR.

Kreppan, mótmælin, löggan og allt það

2009-01-22T00:24:00.008Z

Vel get ég skilið að einn og einn lögreglumaður missi hreinlega stjórn á skapi sínu í öllum þessum látum.

Þó það sé náttúrulega engan veginn verjandi.

Ég get þó sagt fyrir mitt leyti að ég ætti ekkert létt með að brosa út í annað og hvað þá bæði, ef....
.......starf mitt snérist um að standa vörð um ríkisstjórn, sem hefur líklegast GJÖRSAMLEGA glatað virðingu minni.....

......og eru jafnvel með klúðri sínu búnir að eyða stærstum hluta ævisparnaðar míns og koma mér, börnum mínum og líklegast barnabörnum (hver getur svo sem spáð fyrir um það, hefur EINHVER skilning á þessum heildar-upphæðum sem við skuldum.....?) í hyldýpi skuldafens, vegna peninga sem ég kom aldrei svo mikið sem..........nálægt.

..........með íbúð á lánum sem eru að sliga mig og hafa hækkað svo mikið að óljósa fjárhagsáætlunin sem ég gerði með konunni í fyrra er algjörlega í RÚST vegna ástandsins sem varð til á vakt sömu yfirvalda......

.....horfandi á einhverja glottandi sport-mótmælendur sýna mér sinn lengsta fingur af tveggja metra færi, kalla mig verstu nöfnum sem til eru, kasta í mig eggjum, sletta á mig skyri, eða ögra mér á annan hátt til að gera eitthvað sem ekki er starfi mínu sæmandi, jafnvel með það að skýru markmiði að búa til eitthvað í fjölmiðlum sem gefur klárlega til kynna hvað ég tilheyri ÓGEÐSLEGRI starfsstétt......

....nauðugur til að fara eftir skipunum, sem ég er hugsanlega ENGAN VEGINN sammála.

Og það á launum, sem rétt dekka atvinnuleysisbæturnar, að mér skilst.

Svo að allt öðru máli.

Það væri mjög auðvelt fyrir ríkisstjórnina að leysa upp þessi mótmæli og koma lögreglunni úr þessu SKELFILEGA hlutverki.

Og ég verð hissa ef þeir gera það ekki á næstu dögum.

Svo er það nú eitt, sem fer hvað mest í taugarnar á mér og það er þegar ráðamenn segja í sífellu að "það hafi enginn búist við þessu" eða að "þetta hafi komið mjög óvænt upp á".

Bíddu......

Hvað með þá mörgu sérfræðinga sem vöruðu þið þessu?

Hvað með þá?

Ráðamenn sögðu þessa sérfræðinga á sínum tíma svartsýnismenn, ekkert vita um hvað þeir væru að tala og kölluðu þá í fréttaviðtölum hreint og beint (þó óbeinum orðum) "hálfvita".

Ef slíkt klúður eitt og sér er ekki ástæða til afsagnar........

Ég tek það enn fram að ég hef lítið vit á pólitík og er ekki í tengslum við neinn stjórnmálaflokk, en auðvitað hljóta það að vera þeir sem stýra skútunni sem bera ábyrgð á því að öll þjóðin er stórskuldug vegna Matador-spils nokkurra þegna, sem leit vel út þegar brilljantíngreiddir "töffarar" í gríðarlega flottum jakkafötum opnuðu kampavínsflöskur í fréttatímum, eftir að hafa selt sjálfum sér sama fyrirtækið í 14. sinn, og hækkað verðið á því í 14 sinn um leið og stungið svo"hagnaðinum" í eigin vasa.

Það var víst allt í raun líkt og hús byggt á sandi, eins og talað var um í gamalli bók.

Og með ríkisstjórnina og sjálfan forsetann sem opinberar klappstýrur.

Auðvitað hljóta þeir sem stjórna skútunni að bera ábyrgð á því að þetta fólk er að haga sér svona í miðbænum þessa dagana.

Ef þessi mögnuðu mistök hefðu ekki átt sér stað á þeirra vakt, þá væri enginn að haga sér svona.

Það sem skapar reiðina er ekki sjálf kreppan og mistökin sem sköpuðu hana.

Það sem skapar reiðina er að menn skuli bara................ætla að sitja áfram.

Með laun sem eru enn DRULLU-GÓÐ, þó þau hafi verið lækkuð niður í að vera aðeins-sjaldnar -margfalt -meiri en laun venjulegs fólks úti í bæ.

Ætli vaxtahækkunin komi Geir H. Haarde í vanda vegna afborgana af húsinu sínu?

Eitt get ég DEFINITELY sagt að sé gott við þessi mótmæli.

Þau eru skilaboð og aðhald til framtíðarstjórnmálamanna sem hér munu halda um taumana.

Menn skulu í framtíðinni hugsa sig tvisvar um, áður en þeir framkvæma eitthvað, sem brýtur í bága við þau vinnubrögð sem þeir sem borga launin þeirra með sköttum sínum, geta sætt sig við.

Ég vissi ekki hvort ég átti að hlægja (er "g" í "hlægja"?) eða gráta (pottþétt "g" í "gráta", það veit ég) þegar sonur Davíðs Oddssonar var ráðinn í stöðuna fyrir norðan af ráðherra úr sjálfstæðisflokknum....fram yfir tvo eða þrjá aðra umsækjendur sem nefnd, væntanlega skipuð af ríkinu, var búin að úrskurða hæfari.

Ég meina.

Kom................ÁN.

Það er skýrt í mínum huga, þó svo að ég hafi persónulega nákvæmlega EKKERT á móti því fólki sem er í ríkisstjórn, að ef þú ert á vakt, og þjóðin öll og jafnvel afkomendur hennar, þarf vegna þess sem gerðist á sömu vakt, að borga skuldir einhverra nokkurra JÓKERA, sem enn eru jafnvel sjálfir ofarlega á lista yfir ríkustu menn Bretlands, af því að þú GLEYMDIR....

.....eða GAFST ÞÉR EKKI TÍMA til að setja reglur eða gera ráðstafanir sem gátu komið í veg fyrir þetta...

....og LÉST VARNAÐARORÐ SÉRFRÆÐINGA SEM VIND UM EYRU ÞJÓTA,ÞVÍ ÞÚ HÉLST ÞIG VITA BETUR.......

...þá hlýtur þú að bera ábyrgðina.

Djöfull var þetta leiðinlegur pistill.

Og það sem verra er.....

.......það les þetta ekki nokkur einasti maður.

Athugasemd,vegna góðrar ábendingar:

Rauða letrið í textanum táknar ekki reiði, heldur var þetta óheppilega valinn litur af handahófi, til að leggja áherslu á valin orð. Ég er ekki reiður, ég er hins vegar að verða meira og meira hneykslaður.

AF...HVERJU....Í.....

2009-01-21T12:20:00.002Z

AND-SKOTANUM.....

..kaus Samfylkingin að fara í stjórnarsamstarf við Sjálfstæðisflokkinn????...?.....?...?

Hver átti þá hugmynd?

Hvernig í ÓSKÖPUNUM átti það að ganga upp?

Samfylkingin búin að vera að HRAUNA yfir Sjálfstæðisflokkinn að meðaltali 50 sinnum á dag á meðan hún var í stjórnarandstöðu, fá svo sjens á vinstri stjórn.....og gera þá HVAÐ?

Semja við SJÁLFSTÆÐISFLOKKINN!?!?!?!?!?!?

Getur einhver stutt þessa ákvörðun með gáfulegum rökum?

Tek það fram að ég er ekki flokksbundinn eða stuðningsmaður eins flokks fram yfir annan og hef umtalsvert minna en meðal-vit á stjórnmálum.

Hmmm...?

2009-01-20T09:59:00.002Z

Nú eru tveir ágætir félagar mínir, Keflvíkingarnir Guðmundur Steinarsson og Haraldur Guðmundsson báðir búnir að skrifa undir atvinnumannasamninga hjá erlendum knattspyrnufélögum.

Topp-menn, báðir tveir.

Þó að þetta séu ekkert nema frábærar fréttir, þá verður að segjast að líkt og þegar ég fór og spilaði í Hong-Kongísku deildinni á sínum tíma, eru þetta ekki alveg löndin sem flesta dreymir um að spila í, sem litlum pollum með bolta á skólavellinum.

Nú spyr ég því:

Á hvaða stöð er Kýpverska knattspyrnan?

En Liechtensteiníski boltinn?

Kaká

2009-01-16T10:08:00.002Z

Hlýtur ÞETTA ekki að vera tölvugert líkt og myndbandið með sláarskotum Ronaldinho forðum?

Hvað er Guð?

2009-01-09T08:52:00.002Z

Til?

Ekki til?

Góður?

Vondur?

Ábyrgur?

Óábyrgur?

Ánægður?

Óánægður?

Reiður?

Glaður?

Skeggjuð vera í mannslíki fyrir ofan ský sem lætur þann sem stelur úr búð reka lærið í hvassa borðbrún síðar?

Nei.

Guð er EKKI PERSÓNA.

Guð er gluggatjöld.

Meðal annars.

Segir rithöfundurinn Deepak Chopra meðal annars í bók sem heitir "Why is God Laughing? - One man´s journey to joy and spiritual optimism".

Það er hans skoðun.

Hver er þín skoðun?

Er Guð gluggatjöld?

Eða ætti maður kannski bara að fara að opna Arnald?

Kreppa?

2008-12-18T20:57:00.004Z

Nú er mikið talað um hversu harðar niðurskurðar-og aðhaldsaðgerðir ráðamanna verða eftir þetta kreppu-rugl allt saman og kvíða þessu margir.

Verður þetta kannski svona eins og á skjalinu hér fyrir neðan?

Erum við kannski bara helvítis vælukjóar eftir allt saman?

Áfram í boltanum

2008-12-08T08:18:00.002Z

Var með drengina mína á 6. flokks móti í Reykjaneshöll í gær þar sem spilað var á fjórum völlum í einu, og tók ég að mér dómarahlutverk í einum leiknum.

Rétt áður en leikurinn er að hefjast, sé ég þjálfara Keflvíkinga ganga framhjá vellinum, kalla á hann og spyr hann um eitthvað tengt mótinu, sem ég man bara ekki hvað var, enda skiptir það söguna litlu.

En um leið og því samtali var lokið, horfir einn leikmanna 6. flokks Keflavíkur á mig, greinilega í djúpum hugleiðingum, og spyr:

"Hva....?! Voruð þið saman í HÁSKÓLA, eða hvað?!?!"

5. flokks heimspeki

2008-12-01T10:55:00.002Z

Ég fór með 5. flokk í mót um helgina og þegar við vorum að leggja af stað til Keflavíkur um klukkan 07:20, sá ég að einn strákanna var bara mættur í einhverjum strigaskóm og virtist ekki vera með neina tösku með sér.

Við vorum við það að fara út í bíla þegar ég spyr hann:

"Ertu ekki með fótboltaskóna með þér?"

Þá svarar hann, svona FREKAR syfjaður:

"Fótbolta....skóna?!.........Bíddu..............Hvert ERUM VIÐ EIGINLEGA AÐ FARA!?!?!?!?"

Gullkorn af 5. flokks æfingu

2008-11-28T22:51:00.005Z

Einn snillingurinn í 5. flokki var að ræða við mig áður en æfing hófst í dag.

Þetta er svona gutti sem er ekkert endilega sá flinkasti með boltann og í raun er ekki langt síðan hann fór að stunda fótboltann að einhverju ráði.

Hann mætir þó alltaf og er mjög áhugasamur en fyrst og fremst skemmtilegur og sannkölluð "gullkorna-týpa".

Til dæmis er hann frægur fyrir það þegar hann var á móti á Akranesi og Eiður Smári var á staðnum, og eðlilega allt vitlaust hjá strákunum út af því og allir kepptust við að fá af sér mynd með kappanum. Svo var Eiður loks í hóp Grindvíkinganna og allt á fullu þegar pabbi drengsins bendir honum á að drífa sig og fá mynd með Eiði Smára.

Gellur þá í okkar manni:

"Með hverjum?!?!" og var hann svo eitt stórt spurningamerki þegar sagt var um hvern var að ræða.

"Nei-hei! ÉG ætla sko ekkert að vera að fá mynd af mér....... með einhverjum KALLI!"

Hann var svo einhverra hluta vegna að segja mér frá því í dag þegar lið hans var að keppa í móti og lenti gegn liði sem var eingöngu skipað stelpum.

Sagan var svohljóðandi:

"Það var rosalegt þegar við kepptum við stelpurnar, maður!

Veistu hvað við gerðum?

Við fórum bara UPP Á ÞÆR! Þá gátu þær ekkert hreyft sig! Við fórum bara UPP Á ÞÆR, SKO!"

Svo hló hann og hló.

Ice-save

2008-11-28T10:11:00.001Z

Þetta myndband er hroðalega fyndið.

Óska þeim til hamingju sem bjuggu það til.

Fótbolta-"getraun"

2008-11-27T21:43:00.002Z

Tvisvar í viku þjálfa ég metnaðarfulla unglinga í knattspyrnu klukkan sex á morgnana í nýju og glæsilegu fótboltahúsi í Grindavíkinni góðu og síðastliðinn þriðjudag var skallatækni á dagskrá.

Þegar ég var að raða upp keilum fór ég að greina þessa list sem skallatæknin er, í huga mínum.

Komst ég að þeirri merkilegu niðurstöðu að fjórir mikilvægustu þættirnir í skallatækni hafa nákvæmlega ekkert með það að gera að snerta knöttinn með enninu.

Hvaða fjórir þættir eru þetta?

Metnaðarfullir fótboltaspekúlantar eru beðnir að velta þessu fyrir sér og kommenta.

Ljótasta vítaspyrna allra tíma?

2008-11-27T08:00:00.001Z

Þessi spyrna hefur allt.

Ömurlegar aðstæður, dapurlegt form leikmanns, fáir áhorfendur, slakur wannabe-markvörður, HERFILEGT skot og til að toppa þetta eru myndgæðin bara með þeim slakari sem maður hefur séð.

En samt er eitthvað svo ólýsanlega fallegt við þetta.

Knattspyrna í hnotskurn.

Gullkorn af æfingu 6. flokks

2008-11-26T10:32:00.003Z

Einn af mínum uppáhalds fótboltalærisveinum er í 6. flokki og er tiltölulega nýbyrjaður að æfa.

Um er að ræða einn af þessum fjársjóðum sem kemur manni oft til að hugsa um hvað lífið getur verið skemmtilegt.

Gutti:

"Eysteinn! Viltu reima?"

Eysteinn:

"Já. Ekkert mál!...........Svona! Gjörðu svo vel!....Og hvað segirðu þá..?"

Gutti (snýr sér við og labbar í burtu):

"Allt fínt".

Knattspyrnulögin

2008-11-17T21:48:00.012Z

Sem betur fer fyrir áhangendur Liverpool

var Phil Thompson alltaf í vörninni.

Í undirbúningi mínum fyrir svokallað UEFA-B próf í knattspyrnuþjálfun hef ég meðal annars kynnt mér knattspyrnulögin.

Í þeim lestri hefur ýmislegt forvitnilegt komið í ljós.

Ein reglan er til dæmis svohljóðandi:

"Mark má skora rakleitt úr vítaspyrnu".

Maður veltir fyrir sér svipnum á mönnum á fréttamannafundinum þegar þessi regla var kynnt á sínum tíma.....

Og einnig má velta fyrir sér hvernig þessi regla varð til. Það eina sem ég get ímyndað mér, er að einhvern tíma til forna hafi einhver ógurlega snjall náungi mótmælt því hástöfum, þegar andstæðingar hans skoruðu úr vítaspyrnu, með þeim rökstuðningi, að það sé EKKERT í leikreglunum sem segi að það megi skora mark.... RAKLEITT úr vítaspyrnu.

Það er til regla sem nær yfir hvað dæma skuli ef MARKVÖRÐUR TEKUR HORNSPYRNU (já, einmitt, það er rosa mikið um það...) og grípur svo boltann INNI Í EIGIN TEIG.....ÁN ÞESS AÐ NOKKUR ANNAR LEIKMAÐUR HAFI SNERT BOLTANN Í MILLITÍÐINNI!

Líklegt.

Það sem er ENN "LÍKLEGRA", en er samt til regla yfir, er að útileikmaður taki hornspyrnu og enginn annar snerti boltann fyrr en HANN SJÁLFUR...INNI Í EIGIN TEIG......MEÐ HÖNDUM!

Víti.

Sama gildir ef markvörður tekur innkast, kastar inn í eigin teig og enginn snertir boltann fyrr en hann grípur hann sjálfur.

Óbein aukaspyrna.

Ef útileikmaður léki þetta eftir (í næstu sókn í sama leik, til dæmis, já einmitt...)....

Vítaspyrna.

Ef útileikmaður tekur markspyrnu í miklum mótvindi (eða spyrnir með Ó-TRÚ-LEGUM BAKSNÚNINGI) og boltinn fer beint upp í loftið, en samt ekki út fyrir vítateigslínu og fýkur beint til hans aftur og hann grípur hann með höndunum.......

Spyrnan endurtekin, þar sem boltinn komst aldrei í leik.

Ha....?

Boltinn telst nefnilega ekki kominn í leik fyrr en hann fer ÚT FYRIR vítateiginn, þegar um markspyrnu er að ræða.

Ef boltinn fer hins vegar út fyrir teiginn, svífur aftur inn og leikmaðurinn grípur hann, án þess að nokkur annar hafi snert hann í millitíðinni....

Vítaspyrna.

Ef hann tekur á móti boltanum með öðrum líkamshluta en hönd....

óbein aukaspyrna.

Þannig að ef þú, lesandi góður lendir í þessu (ég veit að þetta hljómar FÁRÁNLEGA), þá er það besta sem þú getur gert......að fara frá....og láta boltann fara............... inn í markið þitt.

Því þá er dæmd hornspyrna.

Í einni reglunni finn ég bara eiginlega EKKERT vit, en hún er einhvern veginn svohljóðandi:

Ef dómari hefur dæmt vítaspyrnu og flautað, til merkis um að hún skuli tekin, og leikmaður í liðinu sem á spyrnuna brýtur af sér á einhvern hátt áður en spyrnan er tekin, þá.....

Ja...hvað heldur þú?

Þá á dómarinn ekki að gera neitt fyrr en búið er að taka spyrnuna, en að henni lokinni á hann...

a) að dæma óbeina aukaspyrnu á liðið, sem tók spyrnuna EF boltinn FER EKKI í markið,

eða.......

b) ef boltinn fer í markið, láta........ ENDURTAKA SPYRNUNA..............!?!?!'

...HA?!

.............................H-A?!?!?!!

Höldum áfram.

Ef leikmaður á aukaspyrnu úti á velli og ákveður að gefa aftur á eigin markvörð, en skýtur þess í stað beint yfir hann eða framhjá honum og inn í eigið mark, hvað gerir dómarinn þá?

Hornspyrna.

Stöldrum aðeins við þetta.

Hvaða LEIÐINDA-STÆLAR eru það, að það megi ekki skora sjálfsmark úr aukaspyrnu....?!

Hvað er svona VERRA við það að skora sjálfsmark úr AUKASPYRNU en úr opnum leik?

Það eru engin rök gefin. Það er einfaldlega BANNAÐ að skora sjálfsmark úr aukaspyrnu.

Eins og það sé biðlisti af mönnum sem hafi óskað eftir því.

Hvernig ætti maður svo sem að geta GRÆTT á því?

Þarna hefur einhver í dómaranefndum forðum daga sjálfsagt lent sjálfur í þessari HEIFTARLEGU niðurlægingu í leik og í framhaldi af því bætt þessari FURÐULEGU reglu inn.

Sama gildir um sjálfsmark úr innkasti, sbr. frægan leikgreiningar-fund úr gamanþáttaröðinni "Heilsubælið í Gervahverfi"

Skoðið þetta magnaða mark, sem mig minnir að hafi verið dæmt gilt, þar sem markvörðurinn snertir, að mig minnir, boltann á leiðinni.

Rangstöðureglan alræmda er mögnuð og þykir til dæmis flestu kvenfólki hún yfirleitt gjörsamlega óskiljanleg.

Og Ameríkönum finnst hún víst heimskulegasta uppfinning í heimi.

Sú regla leynir líka á sér, því....

......leikmaður telst rangstæður.... "ef einhver hluti höfuðs, búks eða fóta hans er nær marklínunni en bæði knötturinn og næst aftasti mótherji".

Handleggir eru undanskildir þessari reglu og er það sérstaklega tekið fram.

Samkvæmt þessu er það því mjög mikill ókostur fyrir framherja, og hlýtur að minnka möguleika hans á atvinnumannasamningi all-verulega, ef hann er með stórt nef.

Og ef hann er "vel hengdur" að neðan, er eins gott að hann sé í þröngum nærbuxum innanundir stuttbuxunum.

Smellið á myndina

2008-11-13T21:59:00.002Z

Himmi!

Stoltur af að segja að ég hafi stolið þessu frá þér.

Saga

2008-11-13T12:07:00.000Z

Hér er húmoristinn góðkunni Þorsteinn Guðmundsson með sögu af útrásinni, en þessi tengill gengur manna á milli á netinu.

Mjög fyndið.

Aldrei hætta að senda mér Haiku.

100 á dag frá hverjum og einum og ég er sáttur.

Kreppu-haiku

2008-11-09T23:00:00.006Z

Jæja, nú er þitt tækifæri til að láta ljós þitt skína og koma með kreppu-haiku.

Haiku er þriggja lína ljóð, sem lýsir einhverri upplifun eða hugsun.

Getur verið fyndið. Getur verið sorglegt. Getur verið hversdagslegt. Getur ekki verið lengra en þrjár línur.

Þau eru oft best sem eru gerð "spontant" og ekki af of miklum metnaði (svona svipað og allt það sem skrifað er hér inn á þessa síðu).

Þú þarft ekkert að kunna. Bara skrifa þrjár línur.

Dulnefni velkomin.

Skrifaðu þína stuttu hugleiðingu HÉR.

P.s. Ef þú skrifar ekki haiku, þá lít ég á það sem svo að þú lesir ekki síðuna mína.

HAH!

Ekki er vitað til að þessi gjörvulegi

maður hafi nokkurn tímann

skrifað haiku.

Er það bara ég......

2008-11-09T00:43:00.003Z

....eða er myndbirtingin með ÞESSARI frétt, burtséð frá innihaldi fréttarinnar, en útfrá fyrirsögn hennar.....

......ekki FREKAR óheppileg?

..Og þessi frétt á Baggalúti er náttúrulega argasta meðalmennska eins og allt er frá þeim kemur.......eða ekki.

Hugleiðing

2008-11-07T14:42:00.004Z

Hefur þú einhvern tímann pælt í því hvað "Skæri-blað-steinn" hlýtur að hafa verið leiðinlegur leikur áður en blöð og skæri voru fundin upp?

Gáfumannahornið

2008-11-07T10:09:00.010Z

Í Gáfumannahorninu í dag verður komið víða við eins og ávallt og meðal annars munum við ræða nokkur málefni sem brenna heitt á þjóðarsálinni á þessum krepputímum, eða

these crap-times,

eins og það er sagt á engilsaxneskri tungu.

Engir góðir gestir verða með okkur hér í dag og er það af hinu góða, þar sem þeir eiga það til að grípa fram í fyrir mér og lækka þannig gæða-staðal umræðanna umtalsvert, auk þess sem ég er þá ekki að tjá mig á meðan.

Í fyrsta lagi finnst mér borðliggjandi að hrinda í framkvæmd þeirri hugmynd að ríkið eigi að grípa í taumana vegna sí-hækkandi matvælaverðs og opna um allt land hamborgarastaði fyrir sveltandi almenning, þar sem hægt er að fá, án endurgjalds, svokallaða Ríkis-borgara.

Sá sem missir atvinnu sína, getur þannig farið á bæjarskrifstofu síns sveitarfélags, tilkynnt atvinnuleysi sitt og fengið um leið skírteini sem veitir honum svokallaðan "Ríkis-borgara-rétt, sem hann getur þá framvísað á nærliggjandi hamborgarastað.

Nú, vegna bágrar fjárhagsstöðu ríkisins og til að forðast það að fólk hreinlega sæki í það að verða atvinnulaust með það að markmið að fá fría borgara, má beita ýmsum aðgerðum.

Til dæmis að hafa borgarana ekkert rosalega stóra.......

....minna atvinnulausa á að þetta er ekki sjálfsögð þjónusta, og þeim beri ekki að bíða í röðinni með stolti......

...og að hafa borgarana ekki það bragðgóða að þeir hvetji til atvinnuleysis.

Hins vegar væri að öllu leyti fáránlegt að halda aftur af sér í hönnun búninga afgreiðslufólks, enda fjárhagsástand þjóðarinnar ekki nema að litlu leyti því um að kenna.

Þetta myndi óneitanlega leysa ýmislegt og létta þjóðinni göngu sína í gegnum

these creepy-times.

Talandi um ríkisborgara, þá hef ég velt fyrir mér hvort ekki sé rétt að kalla þá bandarísku leikmenn sem spila körfuknattleik með íslenskum liðum en hafa fengið íslenskan ríkisborgararétt......

Citizen Kane.

Að þetta skuli ekki gert er engu lagi líkt.

Og þó, þetta minnir mig óneitanlega dálítið á lagið Logical Song með hinni ágætu söngsveit Supertramp. Hvaðan sú tenging kemur, á ég hins vegar erfiðara með að útskýra.

En þetta er óneitanlega dálítið líkt því.

Að lokum er gaman að segja frá því að ég var staddur í híbýlum hins viðkunnalega og heimilislega fyrirtækis ELKO (nafnið er dregið af því að Elli P. var einu sinni að vinna þarna)...

...um daginn og fann þar stórkostlegan grip á einungis 3. 900 krónur. Ég keypti þetta ómissandi tæki, á þeim forsendum einum að gefa kreppunni langt nef. Þetta tæki er að sjálfsögðu.....

Skóburstunarvél.

..og stendur hún nú í ganginum í íbúð minnar litlu fjölskyldu á Árnastíg í Grindavík, og skartar sínu fegursta.

Gáfumannahorninu er lokið í dag.

Be happy (verið þið sæl).

Verið áfram upp-tjúnuð (stay tuned).

Gullkorn úr boltanum

2008-10-30T23:35:00.004Z

"Það var eins gott að Solskjaer kom ekki fyrr inn á. Þá hefðum við verið í vandræðum."

-Ron Atkinson, þáverandi framkvæmdastjóri Nottingham Forest eftir leik gegn Manchester United. Solskjaer kom inn á þegar 11 mínútur voru eftir af leiknum og skoraði 4 mörk í 8-1 sigri.

Flott

2008-10-30T10:02:00.003Z

Maður hefur oft glaðst fyrir hönd knattspyrnuiðkenda í smærri bæjarfélögum þegar upp hafa þar verið settir sparkvellir.

Það vill hins vegar oft gleymast að það er enn andskoti mikið um snjó á Íslandi, sem á það til að gera það að verkum að sparkvellirnir eru oft og lengi ónothæfir.

Það gleyma því þó ekki allir.

Æ fleiri bæjarfélög eru nú að byggja knattspyrnuhallir og sýnist sitt hverjum um það.

Aðrir fara milliveginn.

Ég veit ekki um ykkur en mér finnst ÞETTA algjör snilld, og hef ég ekki séð svona áður.

Kallast líklega að sníða sér stakk eftir vexti.

Nýtt nafn á úrvalsdeild?

2008-10-28T11:17:00.002Z

Í ÞESSARI frétt kemur fram að nýtt nafn Landsbankans verði NBI.

Í fyrra hét úrvalsdeildin í fótbolta Landsbankadeildin.

Væri ekki dálítið fyndið ef hún héti NBI-deildin á næsta ári?

NBI......IT´S FAAAAAAAN-TASTIC!

Sláandi fréttir

2008-10-27T11:30:00.002Z

Eftir að kreppan hefur nú ráðið ríkjum í fjölmiðlum og hver fréttin á fætur annari hefur nánast slegið mann í rot, hélt maður nú að maður væri hættur að kippa sér upp við fyrirsagnir.

En þegar maður sér fréttir eins og ÞESSA, þá minnir það mann á að aðrir ótrúlegir hlutir sem hafa áhrif á alla heimsbyggðina, geta enn gerst.

Húmor í kreppunni

2008-10-24T20:18:00.001Z

Nú er maður bara í tenglunum.

HÉR er baggalútur á ensku.

Brjálæðislega fyndið.

Sverrir

2008-10-23T12:19:00.002Z

Þessi "underground" ástmögur þjóðarinnar fer algjörum hamförum HÉR.

Þvílík orðsnilld.

Varnarleikur knattspyrnumanna

2008-10-22T10:38:00.003Z

Þá er maður nú snúinn aftur í kreppuna eftir dvölina hjá West Ham, sem var hin ánægjulegasta.

Ekki var hún síst ánægjuleg að því leyti að meðan á henni stóð varð ég vitni að því sem ég hélt að ég ætti aldrei eftir að sjá, eða mannveru sem étur hraðar en ég, en það er enginn annar en Hólmar Örn Eyjólfsson (sonur Eyjólfs Sverrissonar), leikmaður West Ham.

Ótrúlegt en satt, og kinka þeir þá eflaust kolli sem til þekkja.

Myndin er sviðsett

En svona til að gefa ykkur smá sýnishorn af því sem maður lærði þarna, þá langar mig að sýna ykkur myndband sem sýnir hvernig varnarmaður á að fara að því að "tækla" sóknarmann, en þetta er notað sem kennslumyndband fyrir leikmenn yngri liða félagsins.

Myndbandið er bara nokkrar sekúndur og má sjá HÉR.

Hammer time!

2008-10-02T11:51:00.004Z

Þrátt fyrir fyrirsögnina verð ég því miður að hryggja ykkur, hina fjölmörgu lesendur sem dýrkið gjörsamlega rapparann MC Hammer með því, að þessi bloggfærsla er alls ekkert um hann, heldur er þetta lúalegt bragð til þess að lokka ykkur til að lesa um fyrirhugaða ferð mína til enska knattspyrnufélagsins West Ham, nú um miðjan mánuðinn.

Ég tel mig vera búinn að tryggja mig gegn öllum málshöfðunum vegna þess að nickname félagsins, er "The Hammers" og því má færa rök fyrir því að sá TÍMI sé að renna upp að ég heimsæki.......

Ha..? Skilurðu hvað...? Koma mér að.....efninu....?

Jaaaaá! O.K.

Ég komst að því um daginn að fyrrverandi félagi minn úr Keflavíkurliðinu og núverandi lögfræðingur, Guðmundur Oddsson, er stjórnarmaður í West Ham. Ég sendi honum því tölvupóst og spurðist fyrir um hvort maður gæti ekki fengið að kíkja þarna við og fylgjast með unglingastarfi félagsins í vikutíma og þarf ekkert að fara fleiri orðum um, að hann græjaði það á "nóinu".

Þessi öðlingur.

Ástæða þess að það getur talist eftirsóknarvert að fara á þennan stað fremur en aðra, er sú að unglingastarfið þarna er þekkt um víða veröld fyrir að unga út heimsklassa fótboltamönnum og hefur verið það lengi. Má nefna sem dæmi Frank Lampard, Joe Cole, Michael Carrick, Rio Ferdinand og Jermaine Defoe, af þeim sem fram hafa komið á síðustu áratugum.

Eldri nöfn sem nefna má eru til dæmis Geoff Hurst, Bobby Moore og Trevor Brooking.

Tony Carr, sem ég hef verið í tölvupóstsambandi við undanfarið, hefur verið þarna yfirmaður síðan árið 1973, sem hlýtur að teljast NOKKUÐ stabílt og kæmi mér því ekki á óvart að hann sé farinn að sjá það tiltölulega vel, hvað það er sem mestu máli skiptir í þjálfun ungra knattspyrnumanna, hvað virkar og hvað ekki.

Hér má sjá umfjöllun um unglingastarf West Ham United.

hér er umfjöllun um Tony Carr.

Og.......... hér er að lokum smá glaðningur fyrir hina vonsviknu MC Hammer aðdáendur sem enn eru að lesa, í þeirri veiku von um að eitthvað sé minnst á hann í greininni:

Hvers vegna í Ó-SKÖP-UNUM skyldi þessi

buxnatíska aldrei hafa náð að festa sig

almennilega í sessi?

Góðar stundir.

Scottie, Lalli og hugmyndafræði Hattarmanna til forna

2008-09-29T23:51:00.004Z

Við spiluðum okkar síðasta leik á tímabilinu á móti Þrótti á Valbjarnarvelli og unnum 0-1.

Þegar við vorum að gera okkur klára inni í klefa eftir upphitun og við það að fara að ganga út, fékk hver einasti leikmaður bolta, merktan Landsbankanum, sem ég vissi svo sem alveg að við ættum að sparka upp í stúku til áhorfenda þegear við kæmum út á völl.

Ég stóðst það þó AÐ SJÁLFSÖGÐU ekki að kalla eftirfarandi í áttina að snillingnum Scott Ramsey um leið og ég fékk boltann í hendurnar og lyfti honum upp í loft:

"Hey! Scottie! Finally, your DREAM GAME! One ball for each player!"

Ég og Scottie

Hitti Guttorm Pálsson (Lalla Páls) í fyrsta sinn í langan tíma í dag.

Hann er Egilsstaða-legend og einn af þessum gaurum sem geta fengið mann til að grenja úr hlátri, án þess að hafa fyrir því.

Einfaldlega fæddur húmoristi.

Við vorum að hjálpa vinafólki okkar að flytja búslóð og hann var eitthvað að kvarta yfir hinu og þessu.

"Af hverju er bíllinn ekki færður nær?"

"Af hverju keyptuð þið ekki íbúð á jarðhæð?"

"Af hverju settuð þið þetta ekki inn fyrst?

Og eitthvað í þessum dúr.

Ég skaut á hann.

"Jaaaaaá. Núúú man ég út af hverju þú hættir í boltanum".

Og bætti svo við með þvílíkri aumingjarödd:

"Af hverju er grasið slegið svona?"

"Af hverju eru boltarnir svona linir?"

"Af hverju eru mörkin svona lítil?"

Og þá greip hann strax fram í fyrir mér og bætti við, í sama tón:

"Af hverju hlaupa allir svona hratt?"

Það vill nú oft verða þannig að þegar maður hittir gamla félaga úr boltanum að þá er farið aðeins aftur í fortíðina og rifjaðar upp sögur.

Þetta leiðist mér ekki, og sérstaklega ekki þegar um menn eins og Lalla er að ræða.

Ég átti alveg svakalega erfitt með mig þegar hann sagði mér sögu af áformum stjórnarmanna Hattar, eitt árið sem hann spilaði, en þó að við höfum eitthvað spilað saman í meistaraflokki, má segja að hann sé einni Hattar-kynslóð á undan mér.

Það var þá (víst) þannig að Hattarmenn báru fram beiðni til KSÍ, þess efnis að Höttur yrðu hækkaðir upp um deild á þeim forsendum að liðin í Austurlandsriðli 4. deildarinnar (gömlu), spiluðu svo mikinn kraftabolta og væru svo grófir.

Ég get vel séð fyrir mér svipinn á stjórnarmanni KSÍ sem afgreiddi fyrirspurnina.

"Ég skiiiiil,...... leyfið mér að hugsa þetta aðeins.........

"Mmm.....-NEI!"

Bíddu..........?

2008-09-26T10:41:00.005Z

..............ERUM........... við Íslendingar kannski eftir allt saman ekki miðpunktur alheimsins?

Í þessari frétt hér má sjá að varaforsetaefni Repúblikana í Bandaríkjunum hélt því statt og stöðugt fram að hún hefði aldrei á ævi sinni hitt nokkurn einasta þjóðhöfðingja. Svo hefur hins vegar komið í ljós að hún hitti hæstvirtan herra Ólaf nokkurn Ragnar nokkurn Grímsson í fyrra og ræddu þau, samkvæmt fréttinni, víst í klukkutíma, m.a. um jarðhita og sérþekkingu Íslendinga í að nýta hann.

Ætli hún hafi verið að hlusta á I-podinn sinn á þessum fundi á meðan Óli montaði sig af gríðarlegri snilli okkar í þessum málaflokki?

Eða ef til vill með hugann við öllu mikilvægari málefni....

....eins og til dæmis hvað hún ætti að fá sér í .......hádegismat?

Hver ætli skýring hennar verði á þessu á fréttamannafundi þegar hún verður minnt á þennan fund sinn með forseta Íslands útfrá þeim ummælum sínum að hafa aldrei hitt þjóðhöfðingja?

Líklega eitthvað í ætt við:

"PFruff, ......HANN?!?!?!. Ég meina....COME ÁN!...... ÍSLAND!?!? Kallarðu ÞAÐ.....
...ÞJÓÐ-HÖFÐINGJA?!?!?!?"

og svo hlægja allir viðstaddir.

Málið dautt og fólk getur farið að hugsa um mikilvægari málefni.

Eins og til dæmis hvað eigi að fá sér í .........kvöldmat.

Einnig man ég þegar umræðan um brotthvarf Bandaríkjahers stóð sem hæst, einhverjum sex mínútum eftir að TVEIR valinkunnir Íslendingar sendu skjal frá þjóðinni ALLRI til stuðnings ákvörðunar ameríkana að ráðast inn í ÍRAK og murka þar meðal annars lífið úr þúsundum sakleysingja.

Tilgangur þessarar stuðningsyfirlýsingar hefur væntanlega verið að TRYGGJA að Bandaríkjaher yrði hér áfram sökum yfirgnæfandi sleikjuskapar okkar.

Þegar farið var að ræða brotthvarfið, áttu íslensk stjórnvöld í gríðarlegum viðræðum sem voru fyrsta frétt í öllum fjölmiðlum hér heima, við......

...vara-aðstoðar-utanríkisráðherra Bandaríkjanna.

Nei...ekki aðstoðarutanríkisráðherra.

Heldur VARA-........AÐSTOÐAR-utanríkisráðherra.

Sá hefur væntanlega náð að koma boðum til Bush um að til væri land í norður-höfum sem héti Ísland og þar stæðu allir á ströndinni, veifandi amerískum fánum og hrópandi köll sem þeir vonuðu að heyrðust til Washington:

"HEY-HEY-USA!.......ALL THE WAY!.....ALL THE WAY!"

og að þar væri líka herstöð.

"Ha!?!?!?! Erum við með HER-STÖÐ þar!?!?!?!?........

Getum við ekki sparað helling á því að loka henni??????"

Hvað er MÁLIÐ? Erum við bara NÚLL og NIX?!?!?!

Við sem erum heil ÞRJÚ...HUNDRUÐ...ÞÚSUND.

Við erum að tala um Egilsstaðir....... SINNUM ÞRJÚHUNDRUÐ!

Og svo eigum við alveg svoleiðis DRULLU-GOTT handboltalandslið!

"Now take a look at this GOLF-SWING"

2008-09-18T23:38:00.004Z

Nú styttist í að sá tími sem George Bush jr. hefur sín verulegu áhrif á heimssöguna (á opinberan hátt, a.m.k.), sé á enda runninn.

Það verður seint sagt um hann að hann sé vinsælasti maður í heimi.

Í tilefni af því að hann fer nú að stíga niður úr stól sínum, set ég hér inn nokkur snilldarmyndbönd sem öll hafa birst hér áður, en þau eiga það öll sameiginlegt að í þeim "syngur" Bush textana með tilþrifum og má segja að þeir sem búi þessi myndbönd til séu nálægt því að setja heimsmet í kaldhæðni.

Sjón er sögu ríkari.

Hér má sjá Bush syngja It´s The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine) eftir R.E.M.

Hér syngur hann Sunday Bloody Sunday eftir U2....

....og hér loks Imagine eftir John Lennon.

R.E.M. í Kaupmannahöfn

2008-09-12T15:36:00.020Z

Stipe að meika það í Köben.
Ragga þurfti enga aðdráttarlinsu
til að ná þessari mynd.

Jæja, það fór þá loksins svo að við skötuhjúin skelltum okkur til hinnar merku og fögru borgar Kaupmannahafnar í þeim tilgangi að eiga þar frábæra helgi, sem toppuð yrði með því að fara að horfa á R.E.M. á Parken á laugardagskvöldinu.

Þetta gekk allt eftir.

Tónleikarnir, sem 32.000 manns urðu vitni að, samkvæmt dönskum fjölmiðlum, sem gáfu þeim einkunnir á bilinu 4-5 af 6 mögulegum, voru ekkert minna en stórkostlegir.

Þess má geta að nánast allir sem kommentuðu við fréttirnar í netmiðlunum gáfu einkunnina 6 af 6 mögulegum. Þeir sem gáfu minna, kvörtuðu yfir lýsingunni á Parken.

Nokkru áður en við höfðum ákveðið að skella okkur í þessa ferð fór ég í aðgerðir til þess að útvega okkur aðdáendaklúbbs-armbönd og fékk ég þau á endanum frá enskum kvenkyns aðdáanda (enskum kvenkyns R.E.M.aðdáanda, höfum það á hreinu) sem sendi mér þau hingað í pósti, gegn vægri Paypal greiðslu.

Þessi armbönd gerðu það að verkum að við áttum rétt á því að fara hálftíma fyrr inn á leikvanginn en sótsvartur almúginn. Um 100 armbandseigendur mynduðu því röð fyrir utan hlið B6 á leikvanginum og vorum við komin í þá röð klukkan 17:30, en hleypt var inn upp úr klukkan 18.

Í röðinni lentum við í áhugaverðum samræðum við tvær konur frá Austurríki og Litháa nokkurn sem hafði elt bandið á röndum vikurnar á undan og ætlaði að gera það áfram.

Segið svo að ÉG sé klikkaður R.E.M. aðdáandi.

Lithái þessi fyllti okkur Röggu reyndar góðum skammti af þjóðarstolti með því að dásama hljómsveitina Sigurrós, sem hann hafði séð á sviði skömmu áður.

Missti hann nánast vökva í brók yfir stemmningunni sem þar sveif víst yfir vötnum og ekki var laust við að hrifningar og jafnvel lotningar gætti í svip hans er frásögnin stóð sem hæst.

Einnig hittum við þarna hjón frá Newcastle á Englandi, sem voru að sjá sína aðra tónleika á túrnum, og voru einnig búin að tryggja sér miða á næstu tónleika í Helsinki. Við áttum við þau gott spjall er inn var komið en þessi hjón voru að lágmarki komin á sextugsaldurinn og karlinn komst oftar en einu sinni á HOPPIÐ á meðan tónleikunum stóð.

Gaman að þessu liði.

Rúmlega helmingurinn af hjónunum frá Newcastle

Ég sá hreint ekkert eftir að hafa staðið í stappinu til að útvega armböndin, þar sem þau urðu til þess að við stóðum í allra fremstu röð á tönleikunum og hölluðum okkur upp að handriðinu, beint fyrir framan gítarleikarann Buck.

Það var hreint ekki til að minnka gleðina, eins og þið getið ímyndað ykkur.

Eftir að upphitunarböndin The Disciplines og The Editors höfðu lokið sér af, rúmum þremur tímum eftir að við gegnum í salinn, gengu svo goðin inn á svið og næstu tveir tímar voru fyrir mig.......pottþétt betri en dóp.

Farið að þéttast aðeins í áhorfendahópnum á Parken

Nokkrir hápunktar:

-Electrolite (af New Adventures in Hi-Fi,1996):

Michael bað alla sem voru með myndavél eða gsm síma ("anything with a light on") að kveikja á þeim og lyfta þeim til lofts til að láta myrkann leikvanginn líta út eins og viðfangsefni textans, Los Angeles.

Þetta var mögnuð sjón, sérstaklega þar sem hliðarstúkurnar á Parken ná afar langt til lofts, og svo var fegurð lagsins náttúrulega ekki til að minnka hrifninguna yfir umhverfinu.

-At My Most Beautiful (af Up,1998).

Kent Stringfellow (söngvari The Disciplines og fyrrum aukaleikari í R.E.M.) kom inn á svið og söng sínar mögnuðu bakraddir í þessum himneska ástarsöng og gerði hann það víst EINGÖNGU fyrir mig og Röggu.

-Exhuming McCarthy (af Document, 1987).

Eitt af þessum mómentum þar sem maður enduruppgötvar lag gjörsamlega við að sjá það flutt á sviði. Kraftmikil uppsetning á þessu ótrúlega svala lagi. Þarna byrjaði ég bara að hoppa og skoppa án þess að hugsa um það, mitt á milli Austurrísku kerlinganna og hjónanna frá Newcastle.

-It´s the End of the World as We Know it (and I Feel Fine) (af Document,1987)

Michael beint fyrir framan okkur í ca. 2 metra hæð á sviðinu, grafalvarlegur á svip að gefa okkur eina af sínum "geimveru-dauða-kippa" danskennslustundum.

Gríðarlega fyndið dæmi.

-The One I Love (af Document, 1987)

Michael, kominn niður af sviðinu og inn í fyrstu röð áhorfenda, og ég syngjandi/öskrandi/veinandi "FIIIIIII-IIIIIII-IIIIIRE" partinn um leið og ég snerti á honum handlegginn og um leið nánast örugglega skemmdi momentið fyrir fólkinu sem stóð í kringum mig.

Var mér sama?

Já.

(Stolin) mynd af Stipe í The One I Love á Parken.

Þið fáið ekki að sjá myndbandið sem ég tók

við þetta tækifæri, því ég sleppti mér gjörsamlega.

-Fall on Me (af Life´s Rich Pageant, 1986)

Þarf ekki að segja meira. Einfaldlega snilldarlag sem versnar hreint ekki, við að upplifa það "live".

-Orange Crush (af Green, 1988).

Þetta lag hefur alltaf sérstaka merkingu í mínum huga, þar sem þetta var fyrsta R.E.M. lagið sem ég heyrði. Það var heima hjá Hödda, æskuvini mínum á Mánatröð 14 á unglingsárunum. Ég hugsaði til Hödda og átta mig engan veginn á því hvers vegna ég hringdi ekki í hann.

Stipe og Buck draga ekkert af sér í framkomunni

-Supernatural Superserious (af Accelerate, 2008)

Söngurinn hjá Michael í byrjun kom mun betur út en á plötunni. Lokakafli þessa lags, frá því að Mike (bassaleikari) syngur "...and you cried and you cried....." og til loka, er ekkert minna en snilld.

Ótrúlega svalt.

-Man on the Moon (af Automatic For the People, 1992)

Þetta lag er hringitónninn í símanum mínum og það hefur verið mitt yfirlýsta uppáhaldslag síðan ég veit ekki hvenær. Ég hef líklega heyrt það um það bil hundrað þúsund milljón trilljón sinnum. Hvers vegna og HVERNIG það heldur áfram að verða betra og betra og betra í hvert sinn sem sem ég heyri það, er mér algjörlega hulin ráðgáta.

Ótrúlegt lag.

-Í sama lagi var Michael aftur kominn niður að áhorfendahópnum og söng: "Mr. Charles Darwin had the balls to ask..." þegar hann átti að syngja "Mr. Andy Kaufman´s gone wrestling..." og hló svo sínum "WHO the FUCK cares, we´re having fun, right?" hlátri.

-I´m Gonna DJ (af Accelerate, 2008) og Hollow Man (af sömu plötu)

Tvö lög sem voru flutt af þvílíkum krafti og magnað var að upplifa "live".

-Let Me In (af Monster, 1994)

Allir stóðu í hóp vinstra megin á sviðinu við orgelið og Stipe sneri baki í áhorfendur í órafmagnaðri útgáfu af þessu sérstaka lagi sem samið var í minningu Kurts Cobain, sem framdi sjálfsmorð sama ár og Monster kom út.

Gæsahúð.
(Ath! Neðst í færslunni má sjá myndband í fínum gæðum sem ég tók upp af lokakafla þessa lags)

-(Don´t go Back to) Rockville (Reckoning,1984)

Mike (bassaleikarinn) sá um sönginn í þessu hálfgerða kántrílagi.

-What´s the Frequency, Kenneth? (af Monster, 1994)

Svo margt um þetta lag að segja að það væri efni í sérstaka bloggsíðu. Get nefnt sem dæmi kraftmikla gítarbyrjunina, ofursvalar kaflaskiptingar trommarans, geðbilaðan gítarsólóinn eða fítonskraft Stipes við sönginn.

Hér má sjá Kenneth myndbandið af tónleiknum, tekið af áhorfanda. Þar sést vel grafíkin á skjánum á sviðinu.

-Ég gæti svo auðveldlega haldið áfram og skrifað um nánast hvert einasta lag sem hápunkt, og hér minnist ég ekki einu sinni á Losing My Religion, sem væri eflaust helsti hápunkturinn fyrir marga. Stipe gefur gríðarlega mikið af sér á svona tónleikum og þrátt fyrir 28 laga prógram gaf hann sér oft tíma til að grínast við áhorfendur, tileinka fólki lög (tileinkaði til dæmis okkur fanclub meðlimum snilldina Country Feedback sem sjá má myndband af frá tónleikunum hér, með mögnuðum gítarsóló í restina), kynna lögin eða undirbúa þau með áhorfendum til að þeir skildu betur hvað væri í gangi, eða í þeim tilgangi að stemmningin yrði sem best á meðan.

EN.......

....þrátt fyrir að mögnuðum tónleikunum með öllum sínum hápunktum væri lokið voru hápunktar KVÖLDSINS enn ekki búnir að líta dagsins ljós (eða kvöldsins myrkur, öllu heldur).

Við tókum okkur góðan tíma eftir tónleikana í að komast út, og þegar þangað var komið fengum við okkur hressingu og keyptum okkur boli og prógram. Ég, minnugur þess að hafa hitt Peter Buck (gítar) eftir tónleikana í Boston árið 2004, ætlaði varla að nenna að reyna að hitta á eitthvað svoleiðis og var eiginlega tilbúinn að halda heim í svefninn, enda kvöldið nánast fullkomið, þegar þarna var komið við sögu. Ég gat hreinlega ekki beðið um meira eftir þetta snilldar show þegar hún Ragga mín, gullkærasta með meiru, lagði til að við tækjum smá göngutúr í kringum leikvanginn.

Við lögðum í hann í rólegheitum (og ég að minnsta kosti) í hálfgerðri sæluvímu og þegar við vorum um það bil hálfnuð með hringinn tjáði okkur starfsmaður að hann héldi sig vissan um að bandið væri haldið sína leið.

Það kom okkur svo sem ekkert á óvart og við ákváðum bara að klára gönguna í kringum völlinn.

Við vorum svo búin með um það bil 3/4 af leiðinni og farin að huga að heimferð þegar við sjáum mann, með kúrekahatt á höfði og dragandi á eftir sér litla ferðatösku, koma út um hurð, eina 50 metra frá okkur.

Þar var á ferðinni bassaleikarinn Mike Mills.

Við ákváðum að reyna að hitta á hann og fór það þannig að hann staldraði við til að gefa nokkrum aðdáendum áritanir í gegnum girðingu nokkra sem aðskildi hann frá þeim. Nördinn ég vildi náttúrulega fá áritun líka, en vandinn var bara að við vorum sömu megin við griðinguna og Mills, sem hefði bara verið betra, ef ekki hefðu verið þrír öryggisverðir í vegi okkar.

Við settum upp bros sem hvaða disneymyndahvolpur hefði verið stoltur af, og gaurinn, sem vann örugglega EINGÖNGU við það að halda fólki eins og okkur frá þessu svæði, hreinlega bráðnaði og hleypti okkur í gegn.

Mills virkaði nú reyndar nokkuð pirraður og þreytulegur og var að sjá á honum að honum væri nokkuð brugðið að sjá einhverja bólugrafna aðdáendur HANS MEGIN við girðinguna og hefur örugglega haldið að við ætluðum að ráðast á sig. Hann þorði þó að hleypa okkur að sér og páraði nafnið sitt á prógrammið mitt og þaut svo í burtu og kvaddi með "thank you" á leiðinni.

Eysteinn: "Hverjir vildu bara fá áritun hjá MÉR, segið þið...?"

Ég var ekkert smá ánægður með þetta og labbandi af stað, bjó ég mig, brosandi út að eyrum, undir að segja við Röggu að nú væri kvöldið endanlega fullkomið, nú væri ég bæði búinn að hitta bæði Buck og Mills. Ég náði þó aldrei að koma þessum orðum lengur en upp í huga minn því þegar við löbbuðum af stað rákumst við nánast á sjálfan Michael Stipe, komandi út um sömu hurð:)

Þetta goð mitt olli engum vonbrigðum og var hinn hressasti. Eftir að hafa párað á sama prógram og Mills, stillti hann sér upp í myndatöku með sínum helsta aðdáanda, eins og ekkert væri sjálfsagðara....enda fátt sjálfsagðara en það.

Eysteinn: "That´s M...I...C...H..."
Michael: "M........I.......C.........H......"

"I would REALLY LOVE that!",

..sagði hann svo þegar ég tjáði honum að það væri gamall draumur minn að sjá R.E.M. halda tónleika á Íslandi. Svo brosti hann vinalega að okkur Röggu áður en hann veifaði, kvaddi og lagði af stað í áttina að private-rútunni sinni.

Ég veit eiginlega varla hvernig ég á að enda þessa frásögn því þetta gat eiginlega ekki verið flottara. Frábær helgi með kærustunni, stórkostlegir tónleikar og svo, jarðarberið ofan á kökuna, að hitta þessa meistara í eigin persónu.

Og þá er það einkunnagjöfin en eins og alþjóð veit er tónleikaskali minn eftir farandi:

1 = Sé virkilega eftir peningnum
2 = Ekkert sérstakt í gangi
3 = Allt í lagi, svo sem
4 = Virkilega peninganna virði
5 = Geggjað
6 = Legg að jöfnu við R.e.m. á Hyde park, júlí 2005

..og það er nú bara ekkert annað en það að nú hefur hið ótrúlega gerst, að fyrir utan það að hafa rekist á þessa höfðingja, hafa Hyde Park tónleikarnir verið toppaðir og því þarf að bæta tölunni 7 ofan á skalann og kalla hana:

"Legg að jöfnu við R.E.M. á Parken, sept, 2007"

Stór orð, en sönn. Takk fyrir mig.

P.s. Hér er listi yfir lögin sem spiluð voru á Parken, þetta kvöldið:

1. Living Well Is The Best Revenge
2. Bad Day
3. What's The Frequency, Kenneth? (sjá myndband ofar í færslu)
4. Drive
5. Man-Sized Wreath
6. Departure
7. The Great Beyond
8. Ignoreland
9. Hollow Man
10. Electrolite
11. Fall On Me
12. Exhuming McCarthy
13. I’m Gonna Dj
14. Get Up
15.(Don’t Go Back To)Rockville
16. Auctioneer
17. The One I Love
18. Final Straw
19. Let Me In (sjá myndband neðst)
20. Horse To Water
21. Imitation Of Life (Youtubemyndband frá Parken)
22. Orange Crush

ENCORE:
23. Supernatural Superserious (youtube myndband frá Parken)
24. Losing My Religion (youtube myndband frá Parken)
25. Country Feedback (sama myndband og ofar í færslu,snilld)
26. At My Most Beautiful
27. It's The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine) (youtubemyndband frá Parken)

28. Man On The Moon (stutt myndbrot frá Parken)

Óli og Morfeus

2008-08-23T09:19:00.005Z

Á vísir.is má finna viðtal við Ólaf Stefánsson og það er sem fyrr.

Hann fer ekki fornar slóðir og er lítið í klisjunum.

Sérstaklega er gaman fyrir mig að sjá að Morfeusar líking hans í sjónvarpsviðtalinu fræga var í raun tengd við kvikmyndina Matrix, sem ég ég hef lengi reynt að ræða við fólk, og þá ekki síst íþróttafólk, við vægast sagt MJÖG misjafnar undirtektir:)

Nokkrir punktar úr viðtalinu:

„Þetta er mín stærsta stund í boltanum og skrítið að hægt sé að gera hana stærri. Ég er mjög glaður en samt mjög dofinn. Ég er búinn að sjá þessa stund fyrir mér í sex ár og hef þroskast á leiðinni. Ég var miklu hræddari þegar ég var yngri. Nú hef ég ýtt því í burtu og held smitað félaga mína. Hugsað jákvætt og hugsað um að þessar 60 mínútur séu það sem gildi. Njóta stundarinnar og trúa á styrk sinn".

„Ég ætla að spara allar yfirlýsingar. Hef lært það með árunum. Ég mun líka fara hljóðlega þegar ég hætti."

„Morfeus er held ég svefnguð. Það var ekki sá. Þaðan kemur samt Morfeus úr Matrix. Morfeus gefur þér valið hvort þú vilt sjá raunveruleikann eða vera bara í gerviheimi sem Matrixið var og er. Aðalmálið er að hann trúði allan tímann á Neó. Það er skýringin ef fólk vill fá það. Hann var ótrúlega viss um að Neó væri hinn eini. Væri gaurinn sem gæti frelsað Sion og allt þetta og um það fjalla þessar þrjár myndir en aðallega fyrsta myndin."

Ólafur er sér á báti og nánast í annarri vídd, en samt eru örugglega til margir vel lesnir "nördar", sem kinka nú kolli og hugsa að loksins sé kominn fram glæsilegur talsmaður þeirra, sem bendir fólki á hvað hægt sé að komast að miklu varðandi lífið og leiknina í að lifa því, ef menn nenna að leita.

Það kæmi mér ekki á óvart að það yrði aukning á skráningum í heimspekina í háskólanum í haust.

Og mæli ég persónulega með því námi fyrir hvaða mann sem er.

Tignarlegir leikar í Kína

2008-08-22T23:23:00.003Z

Það er eitthvað sem er SVO sérstakt við Ólympíuleikana.

Orð og orðatiltæki eins og:

"Lotning.....

Virðing.....

Mikilfengleiki....

Stolt.......

Yfirvegun.....

Afburða gáfur.......

Þroski........

Glæsileiki".......

og.....

"Stórfenglegir keppnisbúningar" koma óneitanlega upp í hugann.

Tökum sem dæmi myndina hér fyrir neðan sem sameinar á magnaðan hátt öll þessi orð.

Það eina sem vantar.......

eru snuddurnar.

GE-SCHNILLD!

2008-08-22T15:15:00.006Z

Ísland er komið í úrslit handknattleikskeppninnar á Ólympíuleikunum í Peking.

Og allt er þetta auðvitað því að þakka að ég sat ekki sömu megin í sófanum og ég sat þegar Íslendingar töpuðu á móti Kóreu.

Ekki veit ég til þess að þessi mynd

tengist árangri íslenska handknattleikslandsliðins

á nokkurn einasta hátt....

Bónus

Magnað í handboltanum

2008-08-20T22:15:00.004Z

Ísland er komið í undanúrslit í handknattleikskeppni Ólympíuleikanna í Kína.

Sem er náttúrulega EINGÖNGU því að þakka að fyrir leikinn gegn Pólverjum hafði ég vit á að setjast ekki sömu megin í sófann og ég sat þegar þeir töpuðu fyrir Kóreubúum.

ÁFRAM ÍSLAND.